2026 Güncel Sözlük

    Genel Türkçe Terimleri Sözlüğü

    Genel Türkçe alanında en çok kullanılan kavramlar, teknik terimler ve anlamları. Şu an sistemde bu alana ait 380 terim açıklaması bulunmaktadır.

    Rehin — Bir borcun ödeneceğine teminat olarak ödenince, geri alınmak şartıyla borçlunun alacaklıya verdiği değerli şey, tulu, ipotek.

    Ranuna — Peygamber (sav) Efendimizin ilk cuma namazını kıldığı bölge.

    Put — Bazı ilkel toplumlarda doğaüstü güç ve etkisi olduğuna inanılan canlı veya cansız nesne, tapınılacak, sanem.

    Panayır — Belli zamanlarda ve genellikle küçük yerleşme birimlerinde kurulan, sergi niteliğin de taşıyan büyük pazar.

    Mütevazi — Alçak gönüllü, gösterişsiz, iddiasız.

    Müşrik — Allah'a inanmakla beraber ona ortak koşan kimse.

    Münafık — 1- Ara bozan, bölücü, karıştırıcı. 2- İnanmadığı hâlde inanıyormuş gibi davranan.

    Mükellef — Bir şeyi yapmak zorunluluğu olan, yükümlü.

    Mücevherat — Mücevherler.

    Muhacir — Göçmen, Mekke'den Medine'ye göç eden Müslümanlara verilen ad.

    Mucize — 1- İnsanları hayran bırakan, tabiatüstü sayılan olay. 2- İnsan aklının almayacağı olay. Peygamberlerin peygamberliklerini ispa... Devamını Oku »

    Mirasçı — Kendisine miras kalan, varis.

    Mihrap — Cami, mescit gibi yerlerde Kâbe yönünü gösteren, duvarda bulunan ve imama ayrılmış olan oyuk veya girintili yer.

    Miğfer — Savaşta başı dış darbelerden koruyan, demir çelik vb. yapılmış başlık, tolga.

    Mescid-i Haram — Kâbe'nin de içinde bulunduğu en büyük ibadet yeri.

    Mescid-i Aksa — Kudüs'te, çok eskiden gelen peygamberlerin yaptırdıkları meşhur mabet.

    Mancınık — Top yapımının bilinmediği çağlarda, kale kuşatmalarında, ağır taş gülle fırlatmakta kullanılan basit bir savaş aracı.

    Klan — Boy, kabile.

    Kabile — Boy, klan.

    İşkence — Herhangi bir nedenle bir kimseye maddi ve manevi olarak yapılan aşırı eziyet.

    İsra — Yürütmek, göndermek, gece seferi yapmak, Hz. Peygamber (sav)'in bir gece Allah tarafından Mekke'den Mescidi Aksa'ya götürülmesi ol... Devamını Oku »

    İffet — 1- Ahlak kurallarına bağlılık. 2- Namus.

    Hüzün Yılı — Üzüntü yılı, Mekke Döneminin 10. Yılında Ebu Talip ile Hz. Hatice'nin vefat ettiği yıl.

    Hile — 1- Birini aldatmak yanıltmak için yapılan düzen, dolap, oyun, entrika. 2- Çıkar sağlamak için bir şeye değersiz bir şey katma.

    Hikmet — 1- Bilgelik. 2- Sebep, gizli sebep. 3- Allah'ın insanlarca anlaşılmayan amacı.

    Hicret — İslam takviminde tarih başı sayılan Hz. Muhammed'in Mekke'den Medine ye göç etmesi.

    Hicabe — Perde, örtü, Allah ile kul arasındaki perde.

    Hanif — İslamiyet'ten önce Allah'ın birliğine inanan ve Hz. İbrahim'in dininden olanlar.

    Genel Türkçe Terimleri Sözlüğünde 380 Terim Kayıtlı.