Kem — Noksan, eksik. Kötü, fena (göz, söz vb.)
Genel Türkçe Terimleri Sözlüğü
Genel Türkçe alanında en çok kullanılan kavramlar, teknik terimler ve anlamları. Şu an sistemde bu alana ait 379 terim açıklaması bulunmaktadır.
Kayıkhane — Kayıkların çekildiği, korunduğu üstü örtülü yer.
Kargı — Gövdesi beş altı metre yüksekliğe erişebilen çok yıllık bir bitki. Kamış, saz.
Kaftan — Çoğu kumaştan yapılan bir çeşit uzun üst giysisi, hilat.
İntiba — İzlenim.
İlham — Esin. Allah'ın Peygamberlerin yüreğine doldurduğu manevi âleme özgü duygu ve düşünceler.
İlarya — Gümüş balığının küçüğü.
İdeal — Ülkü, mefkûre. Düşüncenin tasarlayabileceği bütün üstün nitelikleri kendinde toplayan.
İçtima — Askerlerin silahlı ve donatılmış olarak toplanmaları. Toplanma, toplantı.
Hüzün — İç kapanıklığı, gönül üzgünlüğü, gam, keder, sıkıntı.
Hülya — Tatlı düş, hayal, kuruntu.
Hünnap — Hünnapgillerden meyvesi için özellikle Batı ve Güney Anadolu'da yetiştirilen bir ağaç. Bu bitkinin meyvesi.
Hüküm — Yargı, egemenlik. Önem, geçerlilik.
Huy — İnsanın yaratılışı ve ruh özelliklerinin bütünü, mizaç, tabiat, içgüdü hâline gelmiş alışkanlık.
Huni — Bir sıvıyı ağzı dar bir kaba aktarmak için kullanılan koni biçimindeki araç.
Hafıza — Bellek.
Gözlem — Bir nesnenin, olayın veya bir gerçeğin, niteliklerini bildirmek amacıyla dikkatli ve planlı olarak ele alınıp incelenmesi. İncele... Devamını Oku »
Fert — Birey, kişi.
Dok — Gemilerin yükünün boşaltıldığı veya onarıldığı üstü örtülü havuz. Ticaret mallarını saklamak için rıhtımda yapılan büyük depo.
Dem — 1- Hazırlanan çayın renk ve koku bakımından istenilen durumu. 2- Pişirilen yemeklerin yenecek kıvama gelmesi.
Dehliz — Üstü kapalı, dar ve uzun geçit, koridor.
Çehre — Yüz, görünüş, kimlik.
Cihan — Evren, alem, dünya.
Bozkır — Kurakçıl, otsu bitkilerden oluşan sıcak ve ılıman iklimde geniş alanlara yayılan ağaçsız doğal bölge, step.
Beşer — İnsanoğlu, insan.
Berrak — Duru, temiz, aydınlık, açık.
Buket — Çiçek demeti.
Benlik — Bir kimsenin öz varlığı, kendi kişiliğine önem verme.