2026 Güncel Sözlük

    Fen Bilimleri Terimleri Sözlüğü

    Fen Bilimleri alanında en çok kullanılan kavramlar, teknik terimler ve anlamları. Şu an sistemde bu alana ait 1655 terim açıklaması bulunmaktadır.

    İyon pompası — Hücre zarında bulunan ve iyon akışını düzenleyen kompleks protein molekülü.

    İyon — Elektron alması veya vermesi sonucu (+)veya (-) elektrik yükü ile yüklenmiş atom veya atom grupları.

    İvme — Hızın birim zamandaki değişim miktarı.

    İş — Kuvvetin etkisiyle cismin hareket etmesi, yol alması.

    İshal — Sık ve sulu dışkılama, kusma, ateş, karın ağrısı ile beliren ve mikroorganizmaların neden olduğu bir hastalık.

    İris diyafram — Mikroskopta ışığın geliş ayarının yapıldığı yer .

    İris — Gözün saydam tabakasının altındaki damar tabakadan oluşan renkli kısmı.

    İris — Damar tabakanın, gözün ön kısmında değişikliğe uğramasından oluşan renkli kısım.

    İnvivo — Ait olduğu hücre veya organizma içerisinde yapılan deney.

    İnvitro — Hücelerin, dokuların, organların ait oldukları organizmaların dışında yapay ortamlar içinde yetiştirilmeleri veya bulunmaları.

    İnterferon — Hücrelerin virüslere karşı ürettiği özel savunma maddesi.

    İnsülin — Pankreasın ürettiği kan şekerini azaltan, kanda şeker oranını düzenleyen hormon.

    Işıma — 1. Işın veya tanecik yayımı. 2. Radyasyon. 3. Isının tanecikler olmadan yayılması.

    İnorganik madde — Canlılardan elde edilmeyen ve canlıların yaşadığı çevrede bulunan maddeler(karbondioksit, su, tuz vs.)

    İnorganik — Organik olmayan.

    İndüksiyon Akımı — Üzerinde üreteç bulunmayan kapalı bir devrede, manyetik alan değişimiyle oluşan elektrik akımıdır.

    İndükleme — Kapalı bir devreyi şiddeti her an değişen bir manyetik alanın içine koyarak onun üzerinde bir elektrik akımı oluşturmak

    İmplantasyon — Döllenmiş yumurtanın rahim'in (uterus) Yumuşak dokusuna gömülmesi, döl tutma

    İmmünoloji — Organizmanın hastalıklara karşı direnç gösteren bağışıklık sistemini inceleyen bilim dalı.

    İletken — Isı, ses ve elektrik akımını ileten, yalıtkan olmayan maddeler.

    İçgüdü — Organizmayı o türe özgü olan bir amaca sürükleyen hareket eğilimi (Örneğin örümceğin ağ örmesi gibi)

    İç Salgı Bezi — Salgılarını doğrudan kana veren bezlerin genel adı.

    Işık Yılı — Işığın bir yılda aldığı yol.( Işık saniyede 300 bin km yol alır.)

    Işık Tayfı — Beyaz ışığın, ışık prizmasından geçtikten sonra oluşan renk şeridi.

    Işık Saati — Işığın 1 saatte aldığı yol.( Işık saniyede 300 bin km yol alır.)

    Işık Işını — Işık kaynaklarının yaydığı ince ışık demeti.

    Işık Hızı — Işığın bir yılda aldığı yol (9,3.10 üstü 12) km

    Islah — Bitki yada hayvanlarda türün iyileştirilmesi işlemi.

    « İlk‹ Geri1...4041424344...60İleri ›Son »

    Fen Bilimleri Terimleri Sözlüğünde 1655 Terim Kayıtlı.