2026 Güncel Sözlük

    Fen Bilimleri Terimleri Sözlüğü

    Fen Bilimleri alanında en çok kullanılan kavramlar, teknik terimler ve anlamları. Şu an sistemde bu alana ait 1655 terim açıklaması bulunmaktadır.

    Kalıtsal Madde — Hücrenin kalıtsal özelliklerini taşıyan ve yeni hücrelere aktarabilen madde.

    Kalıtsal Özellik — Canlıların atalarından yavrularına aktarılan özellikler.

    Kalıtım — 1- Çevre etkileriyle kalıcı olarak değiştirilemeyen özelliklerin, döllenme sırasında, dişi ve erkeğin kromozomları yoluyla bir kuş... Devamını Oku »

    Kaldıraç mesnedi — Eğik düzlem ve kaldıraç kolunun takılabildiği bağlama parçası.

    Kaldıraç kolu — Belli aralıklarla delikleri bulunan paralel kuvvetler ölçümü yapan metal çubuk .

    Kaldıraç ibresi — Kaldıraç kolunun denge konumunu gösteren metal parça.

    Kaldıraç — Sabit destek etrafında hareket eden sağlam çubuk.

    Kalaza — Kuş yumurtalarında vitellusu (yumurta sarısı) karşılıklı iki taraftan zara bağlayan iki sarmal banttan her biri.

    Kafein — Kahve taneleri ve çay yapraklarında bulunan, merkezi sinir sistemi üzerinde uyarıcı etkisi olan, fosfodiesteraz aktivitesini engel... Devamını Oku »

    Kadavra — Tıp öğreniminde üzerinde çalışmak için hazırlanmış ölü insan ya da hayvan vücudu.

    Joule — İş veya enerji birimi.(1 joule = 1 N x 1 m)

    Jeotermal — 1. Yerkabuğunun çeşitli derinliklerinde birikmiş ısının oluşturduğu, kimyasallar içeren sıcak su, buhar ve gazlar. 2. Yer kabuğ... Devamını Oku »

    Jeomorfolojik — Yer şekillerinin engebe biçimlerine yönelik.

    Jeoloji — Yer Bilimi

    Jeneratör — Mekanik enerjiyi elektrik enerjisine dönüştüren makine. Dinamo, alternatör, üreteç, dinamo.

    Jelatin — 1. Açık sarı, suda çözünebilen ve hayvanlardan elde edilen pelte kıvamında, suda kaynatıldığı zaman çözünen, oda sıcaklığında katı... Devamını Oku »

    Jelatin — Tıpta ve fotoğrafçılık alanında sıklıkla kullanılan,hayvanların kıkırdak ve kemik dokularından veya bitkisel yosunlardan yapılan s... Devamını Oku »

    Jel — Kolloit sıvıların yada sollerin pıhtılaşması ile oluşan pelte koyuluğunda madde.

    İzotop — Proton sayıları aynı,nötron sayıları farklı olan atomlar.Aynı elementin değişik kütledeki atomları.

    İzotonik — Hücrenin iç ve dış ortamının aynı osmotik basınca sahip olma durumu.

    İzomeraz — Molekül içerisinde atomların yerlerini değiştiren enzim.

    İzolasyon — Ayrılma, yalıtım. Biyolojide herhangi bir sebeple populasyondaki fertlerin birbirleriyle olan ilişkilerinin kesilmesi.

    İzogami — Şekil ve büyüklük bakımından aynı olan dişi ve erkek üreme hücrelerinin birleşimiyle yeni canlı oluşumu

    İzogamet — Şekil ve büyüklük bakımından aynı olan gametler.

    İyot — Tiroit bezinin hormon üretmesini sağlayan element.

    İyonlaşma — Gaz halindeki bir atomun en uzak yörüngesindeki en zayıf tutulan elektronunun koparılması işlemine denir.

    iyonik bileşik — İyonik bağın oluşumu sırasında metal atomu elektron vererek (+) değerlik kazanır.Ametal atomu ise elektron alarak (-) değerlik kaz... Devamını Oku »

    iyonik bağ — Metallerle ametaller arasında,elektron alış-verişi sonucu oluşan kimyasal bağ türüdür

    Fen Bilimleri Terimleri Sözlüğünde 1655 Terim Kayıtlı.