Ekspresyonizm:
Dışavurumculuk ya da Anlatımcılık da denir. 20.yy.ın başlarında Avrupa'da ortaya çıkan sanat ve mimarlık akımı. Güzel sanatlarda Rönesans'tan beri hüküm sürmüş doğaya uygun betimleme anlayışından bir kopuş olan dışavurumculukta, sanatın asıl amacı, sanatçının duygularını ve iç dünyasını, renk, çizgi, yüzey ve kütle aracılığıyla dışa vurmasıdır. Bu duyguları daha güçlü yansıtabilmek için sanatçılar tasarımda denge ya da güzellik gibi geleneksel kavramlardan uzaklaşarak biçimbozma (deformasyon) yöntemini yaygınlıkla uygulamışlardır.
Ekol:
1. Aynı üslup kapsamında değerlendirildikleri hâlde, bir bölgeye, kente ya da topluluğa özgü bazı ayırıcı özellikler gösteren, benzer eğilimde çalışan sanatçı grubu. Sözcük tek başına ekol olarak kullanılırsa da tamlamalarda okul diye geçer. Örneğin Siena Okulu, Roma Okulu gibi.
2. Belli bir dönemde görülen ortak özellikteki sanat üslubuna verilen ad.
Ehl-i Hiref:
Osmanlı sanat üsluplarının belirlenmesinde ve sanat akımlarını yönlendiren etkili sivil toplum hareketidir.
Düalizm:
İkicilik. İkili yapı. Aynı ekonomide iki ayrı iktisadi yapı
veya piyasanın bir arada bulunması.
Doktrin (Öğreti):
Bilimde düzenli bir görüşü oluşturan ilke ve kuramların tümü.