Serüven Romanı — Genellikle şaşırtıcı, beklenmedik olay ve durumları ilgi çekici yolculukları, baştan geçen meraklı serüvenleri konu alan temel ama... Devamını Oku »
Edebiyat Terimleri Sözlüğü
Edebiyat alanında en çok kullanılan kavramlar, teknik terimler ve anlamları. Şu an sistemde bu alana ait 793 terim açıklaması bulunmaktadır.
Servet-i Fünun Edebiyatı — 1895 yılında Recaizade Mahmut Ekrem'in öncülüğünde Servet-i Fünun dergisinde toplanan ve tümüyle batıya yönelen edebiyatçıların ol... Devamını Oku »
Polisiye Roman — Bir cinayeti ya da bir suçu aydınlatmayı; o fiili işleyeni bulup ortaya çıkarmayı konu alan roman türü.
Plan — Bir konuşma ya da yazıda söyleneceklerin ilgi ve önem derecesine göre sıralanması.
Özyaşam Öyküsü — Bir sanatçının ya da yazarın kendi yaşamını anlattığı yapıta verilen isim.
Özdeyiş — Bir düşünceyi, bir duyguyu, en kısa ve en özlü biçimde anlatan yoğun anlamlı bilgece söz.
Örnekleme — Sözlü ya da yazılı anlatımda öne sürülen bir savı, bir görüş veya düşünceyi açıklamak, kanıtlamak ya da onu birtakım ayrıntılarla... Devamını Oku »
Olay Öyküsü — "Olan ne; bundan sonra ne olacak" gibi sorularla okuru gerilim ve merak içinde tutan öykü türü.
Mizah — Olayları, durumları, kişileri gülünç yönleriyle yansıtan yapıtların bu yönünü belirtmek için kullanılır.
Mitos — Tarih öncesi dönemleriyle ilgili Tanrı, tanrıça, yarı Tanrı ve kahramanların yaşamlarını, serüvenlerini anlatan, bir toplumun inan... Devamını Oku »
Milli Edebiyat — Yazı ve yaratıların, sanatsal ürünlerin yabancı etkilerinden sıyrılarak kendi ulusal değerlerimize dönmeyi, halka kendi diliyle... Devamını Oku »
Meydan — Saz şairlerinin saz çalarak, karşılıklı şiir söyledikleri yer.
Mey — Şarap anlamına gelen Mey, Divan şiirinin temel manzumlarından biri olarak kabul edilir.
Methiye — 1. Bir kimseyi övmek, yüceltmek amacıyla yazılan şiir. 2. Kasidede ele alınan kişiyi öven bölüm.
Metin Donanımı — Bir metni oluşturan, metin dokusu içinde yer alan yazınsal, toplumsal, tarihsel, kültürel öğelerin ve gereçlerin tümü.
Metin — Bir yazıyı oluşturan ses, sözcük, cümle, birbirini izleyen cümleler bütünü ve onlarla ilgili dilsel düzenlemelerin tümü.
Meşrutiyet Edebiyatı — Türk edebiyatının tarihsel gelişimi içinde II. Meşrutiyet'in ilanından (1908) Cumhuriyet'e (1923) kadar süre içinde edebiyatla ilg... Devamını Oku »
Mecaz-ı Mürsel — Benzetme amacı güdülmeden bir sözün, aralarındaki ilgi dolayısıyla bir başka söz yerine kullanılmasıdır. Bu sanatta benzetme am... Devamını Oku »
Mahlas Beyti — Şairin mahlas olarak seçtiği adın geçtiği beyte denir.
Letrizm — 20. yüzyılda, Romen asıllı İsodore İsou'nun öncülüğünü yaptığı, sözcükleri, sözcüklerin anlamsal değerlerini hiçe sayan şiirde... Devamını Oku »
Lehçe — 1. Bir dilin tarihsel, toplumsal, kültürel nedenlerle dilbilgisi ve sözlük açılarından ayrımlaşmış biçimi. 2. Bir dilin bilinen... Devamını Oku »
Leff ü Neşr — Bir beyit içinde iki ya da daha çok şeyi andıktan sonra onlarla ilgili şeyleri sırlama sanatı.
Lakonizm — Söylenmek istenileni en az sözcük ya da en kısa biçimde anlatma yolu.
Kübizm — 20. yüzyılın başlarında önce resimde başlayan, sonra öteki sanat dallarıyla birlikte edebiyatta etkisini gösteren sanat akımı.
Kullanmalık Metin — Günlük yaşamın her yerde ve her zaman karşılaşılan durumlarını değiştirmeden anlatan yazılara verilen ad.
Köy Romanı — Köy yaşayışını, köylülerin toplumsal sorunlarını konu edinen roman türü.
Konferans — Hitabet türü içinde yer alan, herhangi bir konuda dinleyenleri aydınlatıp bilgilendirme, onlara kimi gerçekleri anlatma amacıyla y... Devamını Oku »
Klişe — Sözlü ya da yazılı anlatımda çok kullanılan basmakalıp sözleri belirtmek için kullanılır.