Gurre — Düşürülen bir cenine (ana rahmindeki çocuğa) karşılık verilmesi gereken mâlî tazmînât.
Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Terimleri Sözlüğü
Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi alanında en çok kullanılan kavramlar, teknik terimler ve anlamları. Şu an sistemde bu alana ait 1551 terim açıklaması bulunmaktadır.
Gayr-i meşru — İslâmiyet'e uygun olmayan iş ve hareketler.
Fisebilillah — Allah yolunda. Bir işin karşılıksız, sâdece Allahü teâlânın rızâsı için yapıldığını ifâde eden bir tâbir.
İcazet — İzin, diploma, şehâdetnâme. Çeşitli ilimlerde üstâdın (hocanın) talebesine, yetiştiğine dâir verdiği belge, diploma.
Halvet — 1. Dinen evlenmelerinde bir sakınca olmayan bir erkekle bir kadının bir yerde üçüncü bir şahıs olmadan baş başa kalmaları. 2. N... Devamını Oku »
Fesahat — Açık ve düzgün konuşma.
Fenâ Fillah — Kalbin yalnız Allahü teâlâyı sevmesi, O'nun beğendiği şeylerde fâni olmak yâni O'nun sevdiklerini sevmek O'nun sevdiklerini kendi ... Devamını Oku »
Fakih — Fıkıh âlimi. Dînin amelî (yapılacak işlerle ilgili) hükümlerinde mütehassıs âlim. Çoğulu fukahâdır.
Eshâb-ı Yemîn — Cennet ehli. Âhirette amel defterleri sağ taraflarından verilecek olan mü'minler.
Esbab-ı Nüzul — Kur'an-ı Kerim'in ayetlerinin iniş nedenleridir.
Elfaz-ı Küfür — Söylendiği zaman, îmânı gideren, müslümanlıktan çıkmaya sebeb olan sözlerdir.
Ehli Beyt — Sevgili Peygamberimiz Muhammed aleyhisselâmın bütün âile fertleridir.
Nafaka — Yiyecek parası, geçinmelik; yiyecek, giyecek, mesken gibi zarurî ihtiyaçları temine yetecek miktardaki para veya eşya. Bazı kimsel... Devamını Oku »
Nasrani — Îsâ aleyhisselâma inananlardır.
Edille-i Şer'iyye — Şer'i hükümleri çıkarma yollarıdır. Edille-i şer'iyye dörttür: Kitâb (Kur'ân-ı kerîm), Sünnet (Peygamber efendimizin söz, fiil... Devamını Oku »
Ebû Turâb — "Toprağın babası" manasında olan , Peygamber Efendimiz tarafından Hz.Ali (r.a) Efendimize verilmiş olan lakap tır.
Diyet — Kâtilin (adam öldürenin) vereceği para cezasıdır. Öldürmede ölen kimsenin kanı için, yaralanmada yaralanan uzva veya uzuv noksanlı... Devamını Oku »
Çıhar Yâr-ı Guzin — Peygamber efendimizin dört seçkin ve büyük halîfesi: Hazret-i Ebû Bekr, Hazret-i Ömer, Hazret-i Osman, Hazret-i Ali (r.anhüm)
Cilbab — Uzun ve geniş örtü, manto anlamındadır.
Bedevi — Sahrada, çölde ve vahada göçebe halde yaşayanlar.
Cidâl — Kavga etmek, münakaşa etmektir.
Acem — Arap olmayan demektir.
Sâbî — Bülûğ (ergenlik) çağına gelmemiş oğlan çocuğu demektir. Kızlara ise sabiyye denir.
Adâvet — Düşmanlık demektir.
Gılman — Cennet hizmetçileridir.
Hatemü'n-Nebiyyin — Peygamberlerin sonuncusu demektir.
Selef — Selef, önce gelenler, önceki nesil, geçmiş büyükler demektir.
Hürmet-i musahere — Evlilik akrabalığından dolayı meydana gelen evlenme yasağına denir. Örneğin; bir kimse bir kadınla evlenince o kadının kızı ile an... Devamını Oku »