Adab — Adab, edep kelimesinin çoğuludur. Edep, "incelik, kibarlık, iyi davranış" gibi anlamlara gelir. Adab kelimesi dinin gerekli gördüğ... Devamını Oku »
Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Terimleri Sözlüğü
Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi alanında en çok kullanılan kavramlar, teknik terimler ve anlamları. Şu an sistemde bu alana ait 1547 terim açıklaması bulunmaktadır.
Mazmaza — Abdest ve gusül alırken ağzı su ile yıkamak.
Mâlayâni — Dünyâ ve âhirete faydası olmayan iş, boş söz, lüzumsuz şey.
Maşallah — Beğenilen şeyler görüldüğünde söylenilen; "Bu, Allahü teâlânın dilediği ve ihsân ettiği şeydir" mânâsına mübârek bir söz.
İnşallah — İnşallah, Allah isterse, Allah dilerse anlamında kullanılan sözdür. Âlemdeki her şey Allah'ın istemesiyle olur. Allah'ın izni olma... Devamını Oku »
Maaz-Allah — "Allahü teâlâya sığınırım" mânâsına, tehlikeli, zararlı ve istenmeyen durumlardan korunmak için söylenen bir söz.
Livâ-i Hamd — Hamd (şükür) sancağı. Kıyâmet gününde, canlılar dirilip, Arasat meydanında toplanınca, Allahü teâlâ tarafından Peygamber efendimiz... Devamını Oku »
Levh-i mahfuz — Olmuşların ve olacakların, zamandaki bütün anların ve mekandaki bütün varlıkların, kısacası, her şeyin yazılı bulunduğu bir İlâhî ... Devamını Oku »
Tarikat — 1- Aynı dinin içinde birtakım yorum ve uygulama farklılıklarına dayanan, bazı ilkelerde birbirinden ayrılan, Allah'a ulaşma ve onu... Devamını Oku »
Ta'n Etmek — Kötülemek, dil uzatmak.
Taksirat — Günâhlar, kabahatlar, kusûrlar anlamındadır.
Ucub — Kendini başkasından üstün bilmek, ayıplarını görmeyip kendini beğenmek, yaptığı ibâdetleri, iyilikleri beğenerek, bunlarla övünme... Devamını Oku »
Vird — Nâfile olarak devamlı yapılan ibâdet, tesbih ve duâlar. Çoğulu evrâddır.
Verâ — Haramlardan ve helâl ve haram olduğu bilinmeyen şüpheli şeylerden sakınmak.
Velîme — Düğün yemeğidir.
Sürme — Kirpik diplerine sürülen bir çeşit siyah madde.
Râbıta — Kalbini büyük velilerin kalbine bağlayarak onlardan feyz alma.
Vahiy Katibi — Peygamber (sav) efendimize gelen vahyi, O'nun emri ile yazan sahâbîlere verilen isim.
Vâcib-ül-Vücûd — Varlığı mutlaka lâzım olan demektir. Vâcib-ül-Vücûd Allahü Teâlâ'dır.
Hitan — Erkek çocukların sünnet ettirilmesidir.
Seyri Sülûk — insanın tasavvuf disiplini altında manevi yürüyüşünü ifade eden bir terimdir.
Kasvet — Katılık, sertlik, kalbden hayır (iyilik) ve yumuşaklığın çıkması.
Kasr-ı Salat — Seferde, yolculuk hâlinde dört rek'atli farzları iki rek'at kılmak.
Kasem — Yemîn. Bir işi yapmak veya yapmamak için Allahü teâlânın ismini söyleyerek söz verme.
Gurre — Düşürülen bir cenine (ana rahmindeki çocuğa) karşılık verilmesi gereken mâlî tazmînât.
Gayr-i meşru — İslâmiyet'e uygun olmayan iş ve hareketler.
Fisebilillah — Allah yolunda. Bir işin karşılıksız, sâdece Allahü teâlânın rızâsı için yapıldığını ifâde eden bir tâbir.
İcazet — İzin, diploma, şehâdetnâme. Çeşitli ilimlerde üstâdın (hocanın) talebesine, yetiştiğine dâir verdiği belge, diploma.