Millî Parklar — Bilimsel ve estetik bakımdan ulusal ve uluslar arası önemi bulunan doğal ve kültürel kaynak değerleri ile koruma, dinlenme ve turi... Devamını Oku »
Biyoloji Terimleri Sözlüğü
Biyoloji alanında en çok kullanılan kavramlar, teknik terimler ve anlamları. Şu an sistemde bu alana ait 2080 terim açıklaması bulunmaktadır.
Mikrotübül — 1. Tüm ökaryot hücrelerin sitoplazmasında yer alan hücre iskeletinin, kamçı ve sillerin yapısına katılan, tübülin proteininden olu... Devamını Oku »
Mercek — 1. Göze gelen ışığı kırarak retina üzerinde odaklanmasını sağlayan yapı. 2. Gözde ışığın doğru şekilde kırılmaya uğrayarak, ağ ... Devamını Oku »
Lipaz — 1. Pankreas özsuyu içerisinde bulunan yağ moleküllerini yağ asitleri ve gliserole parçalayan, yağ sindiriminde rol oynayan sindiri... Devamını Oku »
Kursak — 1. Kuşların sindirim sisteminde kese şeklinde genişlemiş ve besin depo edilen organ. 2. Böceklerin ve solucanların sindirim kan... Devamını Oku »
Kompost — Mikroorganizmaların yaprak, kâğıt ve yiyecek artıkları gibi organik maddeleri ayrıştırması sonucu oluşan toprağımsı madde.
Kontraktil Koful — Tatlı sularda yaşayan bir hücrelilerde, açılıp büzülerek, içeri giren fazla suyu hücre dışına atmada görevli olan organel. Vurgan ... Devamını Oku »
Koni hücreleri — 1. Gözün retina tabakasında yer alan, koni şeklindeki, ışığa son derece hassas olan ve renkli görüntünün algılanmasından sorumlu o... Devamını Oku »
Kardia — Midenin yemek borusu ile birleştiği genişlemiş kısmı, mide kapısı, mide ağzı.
İzotonik — 1. Hücrenin iç ve dış ortamının aynı osmotik basınca sahip olma durumu. Aynı ozmotik basınca sahip olan ortamlar. 2. Aynı ozmot... Devamını Oku »
İç Döllenme — Erkek ve dişi eşey hücrelerinin vücut içinde birleşmesi ile meydana gelen döllenme tipi. Spermin dişi üreme kanalının içerisine sa... Devamını Oku »
Hücre İçi Sindirim — 1. Genellikle fagositoz veya pinositoz ile hücre içine alınan besinlerin sitoplâzmada lizozom organeli yardımıyla yapı taşlarına a... Devamını Oku »
Hücre Dışı Sindirim — 1. Hücre dışına salgılanan enzimlerle büyük moleküllü besinlerin yapı taşlarına ayrıldıktan sonra hücre içine alınması. 2. Büyü... Devamını Oku »
Homolog Organ — Farklı türlerde bulunan, benzer görevi yapmasalar bile, embriyonik dönemde aynı tabakadan köken alarak gelişmiş organlar.
Hermafrodit — Çift eşeyli, her iki eşeyin organlarını birlikte taşıyan canlılar, erdişi.
Hemosiyanin — 1. Eklem bacaklıların ve yumuşakçaların hemolenfinde bulunan, oksijeni bağlayan eleman olarak bakır içeren, mavi-yeşil renkli solu... Devamını Oku »
Hemolitik — Kan hücrelerini parçalama özelliği olan, kan hücrelerine zarar veren.
Hemolenf — 1. Açık dolaşım sistemine sahip omurgasızlarda bulunan vücut sıvısı. 2. Bazı omurgasızlarda, hemosöl adı verilen vücut boşluğu ... Devamını Oku »
Femur — Uyluk kemiği.
Gonat — Eşey organları, üreme hücreleri olan yumurta ve spermin oluşturulduğu üreme organıdır. Erkek üreme organı testis, dişi üreme organ... Devamını Oku »
Fallopi Tüpü — 1. Yumurtalığı döl yatağına bağlayan, döllenmenin gerçekleştiği kanal. 2. Yumurtalıktan atılan yumurtanın geçtiği kanala fallop... Devamını Oku »
Eşey Hücresi — Dişi ya da erkek eşey organlarında meydana gelen ve birleşerek döllenmiş yumurtayı oluşturacak dişi ya da erkek hücre. Üremeden so... Devamını Oku »
Epitel doku — Salgı ve örtü sistemindeki dokudur. Bu dokuda hücreler birbirine bitişik ve çizgi hâlinde birleşmişlerdir. Epitel doku hücrelerine... Devamını Oku »
Epifiz — Omurgalılarda beynin tabanında bulunan ve melatonin hormonu salgılayan iç salgı bezi.
Epidermal — Epidermisten köken alan, epidermis yapısından olan.
Enfeksiyon — 1. Bakteri, virüs, mantar ya da protozoonların organizmaya girerek çoğalması, hastalık yapma durumu. 2. Enfeksiyon yapan organi... Devamını Oku »
Endotel tabaka — Kan damarlarının için döşeyen tek katlı yassı epitel.
Endemik tür — Dünyanın yalnızca belirli bir bölgesinde bulunan bir bölgeye özgü olan canlı türü.