2026 Güncel Sözlük

    Arkeoloji Terimleri Sözlüğü

    Arkeoloji alanında en çok kullanılan kavramlar, teknik terimler ve anlamları. Şu an sistemde bu alana ait 574 terim açıklaması bulunmaktadır.

    Pektoral — Çeşitli madenlerden yapılmış gerdanlıklara verilen ad.

    Patronus — Client'lerin koruyucusu durumunda olan patrici sınıfına dahil zengin Roma yurttaşlarına verilen ad.

    Patronicium — Korumacılık, patronluk.

    Patricius (Patrikios) — Roma'da asiller ve zenginler sınıfına verilen ad.

    Pastas — Hellen evinde, üç ya da dört dikitle avluya açılan, hemen hemen bir duvardan karşı duvara kadar enlemesine uzanan odalara verilen ... Devamını Oku »

    Paraskenion — Hellen tiyatrosunda sahnenin iki yanındaki kanatlara verilen ad.

    Parados — Bir tiyatroda sahne yapısı ile izleyicilerin oturduğu bölümün ortasında yer alan yan girişlerden her birine verilen ad.

    Panteon — Bir halkın inançlarını temsil eden tüm tanrı ve tanrıçalara ve bunları bir araya getiren tapınağa verilen isim. Eski Yunanca Pan=T... Devamını Oku »

    Panteizm — Tanrı'nın her şeyde, ve her şeyin Tanrı'da olduğunu savunan inanca verilen ad. Mısır ve Yunan dinlerinin dünya görüşüne yakından b... Devamını Oku »

    Pagan (Paien) — Roma İmparatorluğu'nda, Hıristiyan karşıtı bir görüş olarak, çoktanrıcı inanca sahip kişilere verilen ad. Pagan kelimesi, Latince ... Devamını Oku »

    Otokton — Bir bölgenin yerlisi anlamında kullanılan sözcük.

    Orta Minoa — Girit kültüründe, Kabaca 'Mısır Orta Krallık Dönemi'ne denk düşen, M.Ö. 2000 ile M.Ö. 1650 yılları arasındaki seramik dönemine ver... Devamını Oku »

    Orta Helladik — Yunanistan anakarasında yaklaşık olarak M.Ö. 2000 ile M.Ö.1650 yılları arasındaki seramik dönemine verilen ad.

    Orkhestra — 1- Önceleri Dionysos şenliklerindeki dansların yapıldığı, daha sonra Klasik ve Helenistik Dönem Hellen tiyatrolarında koro ve oyun... Devamını Oku »

    Orbis — Latince küre, dünya anlamına gelen kelime.

    Optimates — Roma İmparatorluğu'nda, 'Pleb'ler ile 'Patrici'ler arasındaki evlenme yasağının kalkmasıyla ortaya çıan yeni sınıfa verilen Latinc... Devamını Oku »

    Opisthodomos — Bir tapınakta genellikle tapınak hazinesinin korunduğu cella'nın arkasındaki mekana verilen ad. Bunlara her tapınakta rastlanmaz.

    Oikumene (Ekümen) — Evren dünya anlamına gelen kelime.

    Nymphaion — Eski Yunancada çeşmelere verilen ad.

    Nexum — 'Patrici'lere borcunu ödeyemeyen 'Pleb'lerin bu nedenle düştükleri kölelik durumuna verilen ad.

    Naos (Cella) — Bir tapınakta kült heykelinin korunduğu en kutsal mekâna verilen ad.

    Naiskos — Eski Yunanistan'da küçük tapınaklara verilen ad.

    Murç — Taş işçiliğinde kullanılan sivri uçlu oyma kalemlerine verilen ad.

    Municipium — Merkezden atanan ya da yerinde seçilen bir 'magistra'nın başkanlığında kendi kendini yöneten kent.

    Monogenesis (Tekkökencilik) — İnsanların ya da dilin tek bir kökenden türediğine inanan düşünce sisteminin adı. Karşıtı Çokkökencilik (Poligenesis)'tir.

    Monizm (Tekçilik) — Dünyada olan tüm olayların tek bir neden bağlı olduğunu savunan düşünce sistemine verilen ad.

    Minoa Seramik Dönemi — Arthur Evans'ın Girit'in efsanevi kralı Minos'tan türettiği ve Yunanca konuşanların gelişinden önce Girit'te mevcut olan kültür il... Devamını Oku »

    Mina — Eski Tunç ve Demir Devri'nde Anadolu'da kullanılan, 0,49 kilograma eş değer ağırlık ölçüsüne verilen ad.

    Arkeoloji Terimleri Sözlüğünde 574 Terim Kayıtlı.