Demirler:
Denize zincir ve halatlar vasıtasıyla atılarak gemileri ve diğer vasıtaları olduğu yerde tutan malzemelere demir denir. Bir demir şu kısımlardan meydana gelir;
DENİZCİLİK VE GEMİCİLİKTE DEMİRİN KISIMLARI :
ANELE : Demirin, gemi ile ilişkisini sağlayan, zincirin kilitlendiği, demir bedeninin gemi tarafındaki son kısmıdır.
BEDEN : Demirin temelini teşkil eden orta kısımdır.
ÇİPO : Atıldığında tırnakların dibe saplanması için tırnakları dibe saplayacak hareketi sağlayan kısımdır.
ASKI MAPASI : Demirin ağırlık merkezine konmuş kuvvetli bir mapadır. Demir bu mapadan kaldırılarak istenilen bir yere düzgün bir şekilde oturtulması temin edilmiş olur.
KOLLAR : Demirin tutma yeteneğini sağlayan dibe saplanan kısımdır.
TIRNAK : Kolların son kısmında geniş yüzeyli ve ucu sivri olan kısımdır. Deniz dibine düşen demirin bu kısmı dibe saplanarak geminin istenilen mevkide, her türlü şartlarda tehlikesizce yatmasını sağlar.
GAGA : Tırnakların sivri olan uç kısımlarına denir. Demirin dibe saplanmasına yardımcı olur.
MEME : İki kolu bedene bağlayan kısımdır
* Demirlerin bakım ve tutumu : Hangi tip demir olursa olsun deniz dibinden vira edildiğinde bol su ile çamurlu kısımları yıkanır. Zamanla pas yapan kısımları ise raspa yapılıp, tel fırça ile fırçalandıktan sonra boyanmalıdır.
Palangalar:
Az güç sarfı ile fazla iş yapmamızı sağlayan iki makara ve arasından usulüne uygun olarak donatılmış bir halattan meydana gelmiş sistemlerdir.
Makara:
Ağır cisimlerin kaldırılmasında veya indirilmesinde az güç sarf ederek çok iş yapmak amacıyla palanga sistemlerinde veya işleyen bir halatın yönünü değiştirmede kullanılan madeni veya ağaç malzemelerdir.
Kancalar:
Gemicilikte asma, çekme ve tutma işlerinde kullanılan malzemelere denir.
Maça:
Gemi demir ve zincirlerini emniyete almak üzere güverte üzerinde kuvvetli mapalara kilitlenmiş bir emniyet tertibatıdır.