İsnat Grubu:
Yalın ya da iyelik eki almış bir adın kendinden sonra gelen bir sıfatla oluşturduğu yargı niteliğindeki grup. Bu grupta bir ad bir sıfata isnat edilmiştir: baş açık ayak yalın, saç sakal darmadağınık vb.
Bu grup cümle içinde ad, sıfat ve zarf görevindedir: özü sözü doğru (olan) insanlar (sıfat görevinde) vb.
Ünlem Grubu:
Bir ünlem ile bir veya daha fazla ad ögesinin oluşturduğu kelime grubu. Bu grup içindeki ad ögesi bir kelime grubu da olabilir: A komşu, ey gönül (Y.K.Beyatlı, Kendi Gök Kubbemiz, s.58)
Bağlama Grubu:
Bağlaçlar ile birbirine bağlanmış ad veya ad soylu kelimelerin oluşturduğu kelime grubu: Anne ile baba, para ve zenginlik şeref ve haysiyet vb.
Edat Grubu:
Yalnız başına bir anlam taşımayan; ancak, ad ve ad soylu kelimelerden sonra gelerek sonuna geldiği kelime ile cümledeki başka kelimeler arasında ilişki kuran, gramer görevli bağımsız kelime: gibi, kadar, için, karşı vb. Yük taş gibi, kurşun gibi ağırdı. (Y.Kemal, Ortadirek, s.387)
Tekrar Grubu:
Bir nesneyi, bir oluş ve kılışı karşılamak üzere; aynı, yakın ya da zıt anlamlı ve eşit görevli iki kelimenin oluşturduğu kelime grubu: gürül gürül, ışıl ışıl vb. Tekrar grupları cümlede ad, sıfat ve zarf görevi yüklenirler: Tatlı tatlı konuşmak yerine insanlar birbirlerini neden kırarlar ki!