Felsefe, Psikoloji, Sosyoloji, Mantık Terimi Olarak Yararcılık :
Genel İktisadi bir öğreti, bir siyaset felsefesi ve toplum teorisi olarak iyinin mutluluk ya da hazza ve dolayısıyla da doğruya eşit olduğu görüşü.
Yararcılık Nedir? Ne Demek?
Açıklamalı terimler sözlüğümüzde Yararcılık terimi ile ilgili toplam 2 tanım bulunmaktadır. 2026 yılı itibarıyla Yararcılık nedir? Yararcılık ne demek? gibi sorularınıza yanıt olabilecek, güncel teknik ve genel bilgileri aşağıda bulabilirsiniz.
Yararcılık Terimi Hakkında Bilgi
Eğitim-Öğretim Terimi Olarak Yararcılık :
1. Bir işin, bir eylemin doğruluk derecesini o iş ve eylemdeki yararlıkla değerlendiren, yarar ilkesini doğru davranışların ölçüsü olarak kabul eden ve böylece yarar ile ahlak arasında sıkı bir ilişki kuran öğreti.
2. Genel mutluluğa uymayı ahlaksal değerin ölçütü olarak gören öğreti.
Yararcılık terimi hakkında yorum yazabilirsiniz.
Yararcılık hakkındaki yorumlar
Yararcılık hakkında henüz yorum yazılmamış. Üstteki formu kullanarak ilk yorumu yazabilirsiniz.
Yararcılık ile ilgili benzer terimler:
Toplum Sözleşmesi:
Toplumu meydana getiren bireylerin yükümlülükleri ve haklarının kökenlerini açıklayan sözleşme.
Teokrasi:
1- Tanrı'nın tek yönetici, mutlak bir kudret sahibi biricik varlık olduğu, iktidarın Tanrı'dan geldiği ve bu iktidar ya da gücün, yalnızca Tanrı'nın yeryüzündeki elçisi tarafından kullanıldığı inancına dayanan siyasi toplum düzeni.
2- Dini inanç çerçevesinde planlanmış olan kurallar bütünü.
2- Dini inanç çerçevesinde planlanmış olan kurallar bütünü.
Tek Tanrıcılık:
Monoteizm. Yalnızca tek bir Tanrı'nın var olduğunu ya da Tanrı'nın bir olduğunu öne süren ve bundan dolayı, çoktanrıcılığa ve bir dizi ilahi varlığa duyulan inanca karşı olan Tanrı anlayışı.
Paradigma:
1. Birbiriyle yarışan farklı bilimsel yöntem, varsayım, yaklaşım ya da kuramları içeren çerçeve.
2. Genel olarak, ideal bir durum ya da örnek, bir şeye bakış tarzı; yargılama ölçütü sağlayan her türlü ideal tip ya da model.
3. Bilimde kullanılan ön kabuller. Yeni bir kabul bulunana kadar, eskisi kabul görmektedir. Kuram (Teori) kavramından farklıdır. Paradigma olması için, yeni ve benzersiz olması, yeniliğinin gelecekteki çalışmalara kaynaklık edecek türde olması gerekir.
4. Belli bir bilimsel yaklaşımın, doğayı ya da toplumu sorgulamak ve onlarda bir ilişkiler bütünü bulmak için kullandığı açık ya da üstü kapalı tüm inançlar, kurallar, değerler, kavramsal ve deneysel araçlardır.
2. Genel olarak, ideal bir durum ya da örnek, bir şeye bakış tarzı; yargılama ölçütü sağlayan her türlü ideal tip ya da model.
3. Bilimde kullanılan ön kabuller. Yeni bir kabul bulunana kadar, eskisi kabul görmektedir. Kuram (Teori) kavramından farklıdır. Paradigma olması için, yeni ve benzersiz olması, yeniliğinin gelecekteki çalışmalara kaynaklık edecek türde olması gerekir.
4. Belli bir bilimsel yaklaşımın, doğayı ya da toplumu sorgulamak ve onlarda bir ilişkiler bütünü bulmak için kullandığı açık ya da üstü kapalı tüm inançlar, kurallar, değerler, kavramsal ve deneysel araçlardır.
Özgürlük:
1. Genel olarak, kişinin kendi kendisini belirlemesi; bireyin kendisini, dış baskı, etki ya da zorlamalardan bağımsız olarak, kendi arzu edilir ideallerine, motiflerine ve isteklerine göre yönlendirmesi.
2. Kişinin kendi kendisini hiçbir dış etki altında kalmadan belirlemesi, denetlemesi, yönlendirmesi durumu.
3. Özgürlük; İnsanın, aklını ve iradesini kullanarak doğru olduğunu düşündüğü eylem ve davranışları bilinçli olarak seçebilmesidir.
4. Siyasette özgürlük kavramı, kişinin sahip olduğu iradeyle kimseye zarar vermeden ve kimsenin müdahalesi olmadan davranışlarını yapabilmesinin serbestliği olarak tanımlanır. Ahlaki anlamda ise kişinin her türlü dış etkiden bağımsız olarak özgür iradesiyle karar vermesi ve eylemde bulunmasıdır.
2. Kişinin kendi kendisini hiçbir dış etki altında kalmadan belirlemesi, denetlemesi, yönlendirmesi durumu.
3. Özgürlük; İnsanın, aklını ve iradesini kullanarak doğru olduğunu düşündüğü eylem ve davranışları bilinçli olarak seçebilmesidir.
4. Siyasette özgürlük kavramı, kişinin sahip olduğu iradeyle kimseye zarar vermeden ve kimsenin müdahalesi olmadan davranışlarını yapabilmesinin serbestliği olarak tanımlanır. Ahlaki anlamda ise kişinin her türlü dış etkiden bağımsız olarak özgür iradesiyle karar vermesi ve eylemde bulunmasıdır.