İsmar — Çivileme, mıhlama.
Yapı-Dekorasyon Terimleri Sözlüğü
Yapı-Dekorasyon alanında en çok kullanılan kavramlar, teknik terimler ve anlamları. Şu an sistemde bu alana ait 1149 terim açıklaması bulunmaktadır.
İsfenks — Eski Mısırlılardan kalma, kadın başlı, aslan vücutlu anıtsal heykel.
İkonografi — Resim, heykel ve öbür plastik sanatların meydana getirdikleri tasvirleri inceleyen bilim.
İkon — Rus ve Yunan kiliselerinde, renkli İsa, Meryem ve aziz tasvirlerine verilen ad.
İhale — Bir işi, birçok isteklinin arasında en uygun görünen koşulları önerene bırakma, üsterme.
İfraz — Ayırma, parselleme, parselasyon.
İçlik — Eski binalarda iç bölümde bulunan nakışlı camlı, alçı pencere.
Işıtın — Toprak kandil.
Isgrafito — Deri, tahta gibi şeyleri kazımakta kullanılan, iki ucu saplı eğri bıçak.
Ilıklık — Roma hamamlarında soğukluk ile sıcaklık arasında yer alan bölüm.
Horoz — Kapı zembereğinin mandalı.
Hokka — Maden, cam ya da topraktan küçük kap.
Hilali — Altın kaplanmış bakır.
Helik — Duvar örülürken büyük taşların arasına yerleştirilen küçük taşlar.
Havra — Musevi tapınağı. Sinagog.
Hattat — Güzel el yazıları yazan sanatçı.
Hatemkari — Kakmacılık.
Hatayi — İnce kıvrımlarla birbirine bağlanan madalyonlar içinde toplanan üsluplaştırılmış çiçek ve yapraklardan meydana gelen, kıvrıkdallı ... Devamını Oku »
Haşep — Ağacın odun kısmı.
Haşebe — Kalın kuru ağaç.
Hasbahçe — Padişah saraylarının bahçelerine eskiden verilen ad.
Harim — Osmanlı camiilerini mahalleden ayıran duvar.
Hanay — Sofa, hol.
Halvet — Hamamlarda tek kurnalı yıkanma yeri.
Güzey — Gölgede kalan yer.
Grotto — Doğal bir mağarayı andıracak şekilde deniz kabukları ile süslenmiş yer.
Grifon — Kartal başlı aslan.
Gravür — Ağaç veya maden üzerine kazılarak yapılan kalıplardan kağıda basılan resim, kazıma resim.