Yaklaşma Eylemi:
Eylemin "neredeyse, az kalsın" anlamını kazandığı "eyazmak" biçimindeki kalıbı.
Ünsüz:
1. Ağız kanalında ve diğer ses organlarında bir engelleme, daralma veya kapanmayla ve bir ünlü yardımıyla çıkarılan ses (b, c, ç, d, f, g, ğ, h, j, k, l, m, n, p, r, s, ş, t, v, y, z.)
2. Tek başına seslendirilemeyen, seslendirilebilmek için bir ünlüye ihtiyaç duyan harflere ünsüz denir. Dilimizde 21 ünsüz harf vardır.
Ünsüz Türemesi:
Kelime ön, iç ve son seslerinde, kelimenin aslında olmayan bir ünsüzün türemesi olayı: elbette>helbette, iğit>yiğit gibi.
Ünsüz Düşmesi:
Kelime içinde (bir ünsüzden önce), kelime sonunda veya kaynaşma olayı ile iç seste r, n, I, f gibi akıcı ve sızıcı ünsüzler ile y, g, ğ, k, h gibi ünlüleşme ve sızıcılaşarak erime özelliği taşıyan ünsüzlerin kaybolması olayı: büyük+çek>büyücek gibi.
Diğer örnekler: ısıcak>sıcak, dirilik>dirlik, oyuna>oyna, çabukcak> çabucak, rastgele>rasgele
Ünlü:
Ciğerlerden gelen havanın ağız kanalında herhangi bir engele uğramadan yalnız ses yolundaki daralma veya genişleme ile çeşitlenen, dil ve dudakların oluşturduğu ses (a, e, ı, i, o, ö, u, ü)
Alfabemizde 29 harf vardır. Bunlardan sekizi ünlü, yirmi biri ünsüzdür. Söyleniş özelliğine ve dilin durumuna göre ünlüler ikiye ayrılır:
a. Kalın ünlüler: a, ı, o, u. b. İnce ünlüler: e, i, ö, ü.