2026 Güncel Sözlük

    Türkçe-Dil Bilgisi Terimleri Sözlüğü

    Türkçe-Dil Bilgisi alanında en çok kullanılan kavramlar, teknik terimler ve anlamları. Şu an sistemde bu alana ait 596 terim açıklaması bulunmaktadır.

    Belirli Geçmiş Zaman — Di'li geçmiş zaman. Bilinen geçmiş zaman ya da görülen geçmiş zaman da denir. İşin anlatıştan önce gerçekleştiğini bildiren zaman,... Devamını Oku »

    Belgisiz — Belirsiz anlam içeren.

    Belgisiz Sıfat — 1. Kişileri, nesneleri ve diğer kavramları karşılayan adları; sayı, miktar vb. bakımlardan kabataslak gösteren sıfat: Bir akşam bi... Devamını Oku »

    Batı Türkçesi — Göktürkçeden sonra Oğuzca ile devam eden, Eski Anadolu Türkçesi ve Türkiye Türkçesi ile şu ana kadar gelen Türkçe.

    Basit Kipli Eylem — Tek kip eki almış eylem.

    Bağlaşıklık — Bir metinde cümleler arasındaki mantık ya da biçimsel bağlantı.

    Bağlam — İletişim öğelerinin oluşturduğu bütün.

    Bağlaç — 1. İki sözcüğü, iki sözcük öbeğini, iki cümleyi birbirine bağlayan sözcük. 2. Söz içinde birden çok kelimeyi, kelime grubunu ve... Devamını Oku »

    Bağımsız Sıralı Tümce — Anlam bakımından birbirine bağlı olduğu hâlde özneleri, tümleçleri, yüklemleri ayrı olan tümceler.

    Bağımlı Sıralı Tümce — Anlam bakımından birbirine bağlı olan ve özneleri, tümleçleri veya yüklemleri ortak bulunan tümceler.

    Bağdaşıklık — Sözcüklerin bir araya gelip anlam ilişkisi kurması.

    Bağ Eylem — Zarf fiil.

    Ayraç — Noktalama işareti. Parantez.

    Aşınma — Ünlüyle biten bir sözcüğün ve ünlüyle başlayan bir sözcüğün birleşmesi sırasında oluşan ses düşmesi.

    Asıl Ünlem — Her zaman ünlem özelliği gösteren ünlemler.

    Asıl Sayı Sıfatı — Varlıkların sayısını kesin olarak bildiren sıfat. Sıfat "bir, iki, üç" gibi asıl sayılardan oluşur.

    Ara Söz — Bir cümlede iki kısa çizgi ya da iki virgül arasında yazılan ve kendisinden önceki öge hakkında açıklama yapan söz.

    Ara Cümle — 1. Bir cümlede açıklama, istek vb. amaçlarla cümle yapısında herhangi bir değişiklik yapılmadan iki virgül veya iki çizgi arasına ... Devamını Oku »

    Ana Dili — 1. Tanım: İnsanın doğup büyüdüğü aile ve soyca bağlı bulunduğu toplum çevresinden öğrendiği, bilinçaltına kadar inebilen ve kişil... Devamını Oku »

    Ana Dil — 1. Bugün ses yapısı, şekil yapısı ve anlam bakımından birbirinden az çok farklılaşmış bulunan dil veya lehçelerin, kök bakımından ... Devamını Oku »

    Alışılmış Bağdaştırma — Dilde yaygın olan ve kullanımında yadırganmayan bağdaştırma.

    Alışılmamış Bağdaştırma — Sözcüklerin bir araya gelip daha önce kullanılmamış anlamların ortaya çıkması.

    Alıcıyı Harekete Geçirme İşlevi — Dilin alıcıyı istenen davranışa yönlendirmesi.

    Alıcı — Göndericinin iletisini alan kişi ya da kurum.

    Alfabe — 1- Bir dilin seslerini gösteren, belirli bir sıraya göre dizilmiş, belli sayıda harfin bütünü, yazı, abece. 2- Bir dildeki sesl... Devamını Oku »

    Ağız — 1. Bir ülkede dilin, bölgelere ve sınıflara göre değişen söyleyiş özelliği. 2. Bir dilin veya bir lehçenin yazı diline oranla v... Devamını Oku »

    Adlaşmış Sıfat — Nitelediği ad düşmüş sıfat.

    Adıl — Zamir.

    Türkçe-Dil Bilgisi Terimleri Sözlüğünde 596 Terim Kayıtlı.