Eklem — Vücut kemiklerinin uç uca veya kenar kenara gelip birleştiği yer, mafsal.
Trafik ve İlk Yardım Terimleri Sözlüğü
Trafik ve İlk Yardım alanında en çok kullanılan kavramlar, teknik terimler ve anlamları. Şu an sistemde bu alana ait 507 terim açıklaması bulunmaktadır.
Ehli Hayvan — Evcil hayvan
Eğim — Bir yüzeyin yatay düzleme doğru eğilmesi, eğiklik, meyil.
Dönel Kavşak — Etrafında araçların tam veya kısmî dönüşlerle dolaştığı, ortasında bir veya daha çok trafik adası bulunan, üç veya daha fazla yol ... Devamını Oku »
Donanım — Gereksinme duyulan her türlü araç-gereç, öğeler bütünü.
Diyabet — Şeker hastalığı.
Diplomatik — Diplomasi ile ilgili.
Dingil — Tekerleklerin merkezinden geçen ve taşıtın altına enlemesine yerleştirilmiş mil, eksen, aks.
Dijital — Verilerin bir ekran üzerinde elektronik olarak gösterilmesi.
Devir — Bir malın mülkiyetini veya bir mal üzerindeki hakkı bir başkasına geçirme.
Dernek — Belirli ve ortak bir amacı gerçekleştirmek için kurulan yasal topluluk, cemiyet.
Denetim — Bir olay ya da işlemin, yürürlükteki yasa, tüzük, yönetmelik ve genelgelere göre yapılıp yapılmadığının incelenmesi, yoklanması ve... Devamını Oku »
Çıkık — Bir kemik veya organın yerinden çıkmış olması.
Çevre — Canlıların içinde yaşadıkları ortam.
Cihaz — Aygıt, alet, takım.
Ceza — Uygun görülmeyen tepki ve davranışları önlemek için kurallara aykırı davranışlarda bulunanlara, yetkililerce uygulanan yasaların ö... Devamını Oku »
Cerrahi — Hekimliğin ameliyatla tedavi yapan dalı.
Bulgu — Vücuttaki işlevsel bir bozukluğun, hastalığın belirlenmesine yarayan olgu veya olay, belirgi.
Bordür — Kaldırımların kenarlarında bulunan taşlar.
Bilinç — İnsanın kendisini ve çevresini tanıma yeteneği, şuur.
Beslenme — Vücut için gerekli besin maddelerini alma.
Bariyer — Engel.
Banliyö — Genellikle oturma alanı niteliğinde olan, şehir merkezinden uzakta veya sınırlarına yakın yerlerde bulunan şehir yöresi.
Bandaj — Sargı ile sarma.
Bağımlılık — Bağımlı olma durumu, tabiiyet.
Bağ — Kemikleri birbirine bağlamaya, iç organları yerinde tutmaya yarayan lif demeti.
Azami — En çok, en üst, en büyük, en yüksek (derece, nicelik), maksimum.
Avantaj — Üstünlük, kazanım, yarar.