2026 Güncel Sözlük

    Tiyatro Terimleri Sözlüğü

    Tiyatro alanında en çok kullanılan kavramlar, teknik terimler ve anlamları. Şu an sistemde bu alana ait 564 terim açıklaması bulunmaktadır.

    En Suite — Kesintisiz seride. Büyük ticari şehir tiyatroları gösteri masraflarını mümkün olduğu kadar düşük tutabilmek için kasa gelirlerini ... Devamını Oku »

    Eleştirel Tiyatro — Toplumsal gerçekçi tiyatro, gerçeğin eleştirel bakış açısıyla değerlendirildiği tiyatro.

    Eğlendirici Oyun — Eğitme amacı gütmeyen, seyirciyi eğlendirmeyi amaçlayan tiyatro.

    Döner Sahne — Daire biçiminde, sahnenin ortasına sıkıca monte edilmiş yada platform olarak yerleştirilebilen, sahne zemininin dönebilen parçası.

    Dionysos Şenlikleri — Antik Yunan’da yeniden doğulu simgeleyen bereket tanrısı Dionysos adına düzenlenen kutlama törenleri.

    Diyalekt — Lehçe, aynı dilin kullanıldığı bölgelerde değişik kullanımlarına denir.

    Demir Perde — Aynı zamanda koruyucu perde.Bu demir bir perde değil, bir yangın durumunda yukarıdan ana perdeye doğru indirilen büyük bir metal ... Devamını Oku »

    Çağdaş Oyun — Dünya sorunlarını yansıtan, dünyaya ışık dutan, dünyadaki güncel konuları işleyen, tekste oyunculukta, dekor, kostüm, ışık ve müzi... Devamını Oku »

    Askı — Genellikle yıpranmış, rulo halinde veya dürülebilen sahne resmi parçasıdır. Bir çekiciye asılır ve yukarı doğru üst zemine kadar ç... Devamını Oku »

    Aparte — A part’da denir. Bir drama figürünün sahnede bulunan diğer figürleri tarafından duyulmayan, en azından anlaşılmayan kısa monoloğu.

    Artikülasyon — Boğumlama.

    Alterne Etme — Bir rolün iki oyuncudan biriyle gösterimden gösterime değişen rol dağılımı.

    Alçaltma — Kişi alçaltması, masa alçaltması da kullanılır. Küçük yüzeyli bir inip kalkan elemandır ki şahısları, küçük dekor parçalarını veya... Devamını Oku »

    Akşam Yönetmeni — Teknik sürecinin düzenlenmesinden farklı olarak yardımcı yönetmenin yetkili olduğu sanatsal-örgütsel hazırlık ve tek kişilik temsi... Devamını Oku »

    Ağız — Yöresel konuşma dili. Anadolu ağzı, İstanbul ağzı. Uç bölge ve sınıflara göre değişen konuşma şekli.

    Absürt Tiyatro (Uyumsuz Tiyatro) — Çelişkiyi çelişmezliğe, çelişmezlikleri çelişkiye ulaştıran olaylar ve epizotlar arasında mantıksal sorumluluk bağları olmayan kar... Devamını Oku »

    Prozodi — Bir şiir bestesinde hece vurgularının müzik vurgu ve yükselişleriyle uyuşması ve bu yoldaki kurallar bütünü.

    Parodi — Ciddi sayılan bir yapıtın bir bölümünü ya da tümünü alaya alarak biçimini bozmadan ona bambaşka bir öz vererek biçimle öz arasında... Devamını Oku »

    Tuluat Tiyatrosu — Yazılı metni olmayan, kararlaştırılmış taslağına göre oyuncuların yakıştırma sözleriyle tamamlanan ve tiyatro sahnesinde oynanan o... Devamını Oku »

    Rejisör (Yönetmen) — Oyunu sahneye koyan kişi.

    Artist — Genel olarak sanatçılara verilen ad.

    Ortaoyunu — Türk doğaçlama halk tiyatrosu. Kol oyunlarından gelişerek 19. yüzyılda kesin biçimine kavuşan Ortaoyunu, adını, izleyicilerin, çev... Devamını Oku »

    Trajedi (Tragedya) — Bir kahramanın yaşadığı kederli ya da korkunç olayları, kahramanın kaçınılmaz yenilgisini, yıkımını ciddi ve yüceltilmiş bir dille... Devamını Oku »

    Komedya (Komedi) — İnsanların, olayların gülünç ve aksayan yönlerini ele alıp ince nüktelerle işleyen oyundur.Amaç, izleyiciyi güldürürken düşündürme... Devamını Oku »

    Deneysel Tiyatro — Yeni oyun biçimlerini deneyen tiyatro. Deneysel oyunlar, belli bir metinden yola çıkarak gerçekleştirilebileceği gibi, başlı başın... Devamını Oku »

    Cemaat Tiyatrosu — 1960'ların ortalarında İngiltere'de yer almış bir halk ve işçi tiyatrosu hareketi. Repertuar tiyatrosu hareketine bağlanan Communi... Devamını Oku »

    Radyofonik Oyun — Radyo oyunu.

    Kurgu — Bir eserin, dil, biçim ve içerik olarak farklı ya da aynı cinsten parçalarını bir araya getirme.

    Tiyatro Terimleri Sözlüğünde 564 Terim Kayıtlı.