Atabetü'l-Hakayık:
Yüknekli Edip Ahmet tarafından yazılmıştır. İnsanın ahlâki gelişimi ve iyi insan olmanın özellikleri üzerine yazılmış bir kitaptır.
Atabeylik:
Hükümdar çocukları, askerlik, siyaset ve devlet yönetiminde tecrübe kazansınlar diye sancaklara atabey denilen eğitimci valiler ile birlikte gönderilirlerdi. Atabeylerin geniş yetkileri vardı. Merkezi otoritenin zayıfladığı dönemlerde bağımsızlıklarını ilan etmişlerdir. Atabeylik sisteminin Osmanlı devletindeki karşılığı Lala sistemidir.
- Köktürklerde Tonyukuk, Bilge Kağan'ın eğitimini ve danışmanlığını üstlenmişti.
- Büyük Selçuklu Devleti'nde şehzadelerin eğitimi ve yönetim tecrübesinin kazandırılması işi "atabey" lere verilmişti.
- Osmanlı Devleti zamanında devam eden bu uygulamada atabeyin yerini "lala" aldı.
Hacip:
1. Türk-İslam devletlerinde divan üyeleri ile Sultan arasındaki ilişkiyi düzenler.
2. Perdeci, kapıcı, bazı devletlerde sarayın iç hizmetleri yöneticisi.
Sultan:
Türk-İslam devletlerinde devlet başkanları "Sultan" olarak adlandırılmıştır.
Atalar Kültü:
İslamiyet öncesi Türkler, hayatın ölümden sonra da devam ettiğine inanırlardı. Bu nedenle ölen atalarını unutmazlar, onları belirli dönemlerde anarlar ve onlar için çeşitli büyüsel uygulamaları yaparlardı. Bu uygulamalar "atalar kültü" olarak adlandırılmaktadır.