Barok Tarzı — XVII ve XVIII. yüzyıllarda Avrupada yaygın olan sanat tarzıdır.Mimaride, heykelde, kıvrımlı gösterişli süsleriyle, resimde ayrıntı... Devamını Oku »
Tarih Terimleri Sözlüğü
Tarih alanında en çok kullanılan kavramlar, teknik terimler ve anlamları. Şu an sistemde bu alana ait 1905 terim açıklaması bulunmaktadır.
Barbar — 1-Uygarlaşmamış. 2-Romalıların, Roma İmparatorluğu sınırları dışındaki kavimlere verdikleri isim.
Balyos — 1-Osmanlı Devleti'nde Venedik elçilerine verilen addır. 2-Venedik Devleti'ni Osmanlı padişahları nezdinde temsil eden ve Venedi... Devamını Oku »
Balasagun — Orta Asya'da, Aral Gölü'nün doğusunda yer alan ve Türgiş, Karahanlı, Karahıtay ve Türk-Moğol devletlerinin başkentliğini yapmış ye... Devamını Oku »
Bakır Çağı — Tunç Çağı'ndan önce, Cilalı Taş Devri'nden sonra taş ve toprağın yanı sıra alet ve avadanlık yapımında bakırın da kullanıldığı dön... Devamını Oku »
Baharat Yolu — Ümit Burnu'nun bulunmasına kadar yoğun olarak kullanılan geleneksel kervan ticaret yoludur. Hindistan'dan yüklenen özellikle bahar... Devamını Oku »
Bağnaz — Bir düşünce ya da bir inanışa körü körüne (dü-şünmeden, yargılamadan. mantık yürütmeden) saplanan, ondan başkasını düşünmeyen ve b... Devamını Oku »
Bağlaşma Devletleri (İttifak Devletleri ) — Sanayi Devrimi'ni gerçekleştirdikleri halde ulusal birliklerini geç tamamlayan Almanya ve İtalya'nın, Avusturya-Macaristan İmparat... Devamını Oku »
Bağdat Demiryolu — İstanbul'u Bağdat'a bağlayan demiryolu hattıdır. Batılı emperyalist devletlerin Osmanlı topraklarından sömürge çıka... Devamını Oku »
Bağdat Paktı (Cento) — NATO'nun Ortadoğu'daki uzantısı olarak 1955 yılında İngiltere'nin öncülüğünde Türkiye, İran ve Pakistan arasında Bağdat'ta kurulan... Devamını Oku »
Bağ-Bahçe Resmi — Osmanlı Devleti'nde bağ ve bahçelerden alınan vergidir. Zımniler, üzümden şarap yaptıkları için bu vergiyi daha fazla öderlerdi. ... Devamını Oku »
Baç — 1-Gümrük ve alış-veriş vergisidir. Osmanlı Devleti'nde gümrükten geçirilen ticari mallar ile satılmak üzere pazara getirilen malla... Devamını Oku »
Bab-ı Hümayun — Topkapı Sarayı'nın ana giriş kapısıdır.
Bab-ı Ali — Osmanlı Devleti'nin başkenti İstanbul'da Osmanlı devlet dairelerinin (Sadrazamlık, Hariciye ve Dahiliye Nazırlıkları) toplandığı ... Devamını Oku »
Babek — IX. yüzyıl'da Arap-İslam Devleti'nin Abbasiler Devri'nde devlete karşı ayaklanarak Azerbaycan'ı egemenliği altına... Devamını Oku »
Azap — Osmanlı ordusunda, kalelerde ve donanmada görev yapan hafif piyade askeridir.
Ay Yılı (Kameri) Takvimi — İlk kez, İlkçağ Mezopotamya uygarlıklarından Sümerliler'ce oluşturulan, Babilliler tarafından geliştirilen takvimdir. 354 gün ve ... Devamını Oku »
Ayhan — Asya Hunluları'nın Oğuz Kağan Destanı'na göre Oğuz Kağan'ın (Mete Hakan) altı oğlundan biridir. Yazır, Döğer, Dodurga ve Yaparlı ... Devamını Oku »
Ayet — Müslümanların kutsal kitabı olan Kuran'ın surelerini oluşturan tümcelerin ve tümceciklerin her biridir.
Aydınlanma Çağı — Avrupa 'da düşünce alanında en köklü değişimlerin yaşandığı dönem XVIII. yüzyıldır. Buyurucu ve değişmez kurallar ortaya koyan din... Devamını Oku »
Ayan Meclisi — Osmanlı İmparatorluğu'nda üyeleri padişah tarafından atanan meclis (senato).
Ayan — Osmanlı Devleti'nde XVIII. Yüzyıl'dan itibaren güç kazanmaya başlayan yerel egemenlerin yarı resmi adıdır. Dirlik sisteminin bozu... Devamını Oku »
Ayak Divanı — Osmanlı Devleti'nde olağan üstü durumlarda padişahın da katılmasıyla toplanan divandır. (Danışma kurulu) Genellikle toplu bir şik... Devamını Oku »
Avarız — Osmanlı Devleti'nde olağanüstü durumlarda özellikle de, savaş giderlerini karşılamak amacıyla toplanan vergidir. Tanzimat Dönemi'... Devamını Oku »
Avam Kamarası — İngiltere'de, kral ile halk temsilcileri arasında 1215 yılında imzalanan Magna Charta'dan sonra oluşturulan, halk sınıflarıyla ser... Devamını Oku »
Aton — Mısır Firavunu IV. Amenofis'in çabalarıyla yaratılmaya çalışılan dinsel inanışın tek ve yarısoyut tanrısıdır. Bu tanrının som... Devamını Oku »
Athena — Eski Yunan'da savaş ve kentlerin koruyucu tanrıçasıdır.Sembolü zeytin dalı, kalkan ve baykuştur.
Ataerkil (Babaerkil) — Aile içinde babanın ya da en büyük erkeğin mutlak otoritesinin olduğu, soyun babadan oğullara geçtiği toplum biçimidir.