Panslavizm — Slav asıllı bütün halkları aynı yönetim altında toplama amacı güden politik akım ve hareket.
Sosyal Bilgiler Terimleri Sözlüğü
Sosyal Bilgiler alanında en çok kullanılan kavramlar, teknik terimler ve anlamları. Şu an sistemde bu alana ait 1113 terim açıklaması bulunmaktadır.
Örfi — Örfle ilgili
Örf — Yasa olmadığı halde toplumun bireyleri arasında ortak alışkanlık olarak uygulanan akla uygun, dince iyi kabul edilen davranış ve k... Devamını Oku »
Oligarşi — Siyasal gücün birkaç kişilik bir grubun elinde toplandığı yönetim, aristokrasinin daralmış biçimi.
Nüfuz — Söz geçirme, güçlü olma.
Müttefik — Aralarında antlaşma veya sözleşme olan (kimse veya topluluk), bağdaşlık.
Monarşi — Siyasi otoritenin genellikle miras yolu ile bir kişinin üzerinde toplandığı devlet düzeni veya rejim.
Mimik — Yüz, el, kol hareketleriyle düşünceyi anlatma sanatı. Duyguları, düşünceleri belirtecek biçimde yüzde beliren kımıldanışlar, harek... Devamını Oku »
Millet — Çoğunlukla aynı topraklar üzerinde yaşayan, aralarında dil, tarih, duygu, ülkü, gelenek ve görenek birliği olan insan toplulu... Devamını Oku »
Meşrulaştırmak — Meşru, yasal duruma getirmek.
Menzil — 1- At değiştirmek veya konaklamak için kervanların ve posta tatarlarının indikleri bina veya han. 2-Atılan bir merminin git... Devamını Oku »
Medya — Yazılı ve görsel basın ve yayın organlarının genel adı. İletişim ortamı, iletişim araçları, kitle iletişim araçlarının tümüne de d... Devamını Oku »
Lonca — Belli bir iş kolunda usta, kalfa ve çırakları içine alan dernek.
Kethüda — Loncayı temsil eden, hükûmetle olan ilişkilerini yürüten görevli.
Katılım — Bir topluluğa girmek, ortak olmak, benimsemek.
Kariyer — Bir meslekte zaman ve çalıflmayla elde edilen aflama, bafları ve uzmanlık.
Kapitülasyon — 1. Bir ülkede yurttaşların zararına olarak yabancılara verilen ayrıcalık hakları. 2. Osmanlı Döneminde yabancılara tanınan ekon... Devamını Oku »
Kamuoyu — Bir konuyla ilgili halkın genel karar ve düşüncesi, halkoyu. Kamuoyu zamana ve belli koşullara göre değişebilir.
Kamu — 1- Halk hizmeti gören devlet organlarının tümü. 2- Bir ülkedeki halkın bütünü, halk, amme.
Kadırga — Hem yelken hem kürekle yol alan, 18. Yüzyıla kadar özellikle Akdeniz'de kullanılmış ahşap savaş ve ticaret gemisi.
Kadavra — Tıp öğretiminde, üzerinde çalışma yapılan ölü insan veya hayvan vücudu.
Jest — Herhangi bir şeyi açıklamak için genellikle el, kol ve baş ile yapılan içgüdüsel veya iradeli hareket.
İş Gücü — 1. Bir ülkede yaşayan kişilerden üretime katılan, üretimde bulunanlardan sağlanan güç. 2. Bir insanın yararlı şeyler üretmek iç... Devamını Oku »
İstihkâm — Düşman saldırısını durdurmak, düşmana karşı savunma yapmak amacıyla düzenlenmiş yer.
İstihdam — Bir görevde, bir işte kullanma.
İsraf — Gereksiz yere para, zaman, emek vb.ni harcama, savurganlık, tutumsuzluk.
İskan — Bir topluluğu yerleştirme yurtlandırma.
İmtiyaz — Başkalarına tanınmayan özel, kişisel hak veya ayrıcalık.