Komisyon — Genel Kurul adına inceleme yapmak üzere kurulan ve belirli bir sayıda milletvekilinden oluşan kurullardır. Anayasa, kanunlar ve İç... Devamını Oku »
Siyaset Terimleri Sözlüğü
Siyaset alanında en çok kullanılan kavramlar, teknik terimler ve anlamları. Şu an sistemde bu alana ait 132 terim açıklaması bulunmaktadır.
Devlet Bakanı — Bazı resmî kuruluşların yönetimini başbakan adına üstlenen hükûmet üyesi.
Sıkıyönetim — Olağanüstü zamanlarda ve durumlarda ülkede güvenliğin sağlanması için ordunun yardımıyla gerçekleştirilen yönetim, örfi idare.
Oy Pusulası — Seçimlerde adaylara veya partilere ait özel şekilleri içeren, üzerine oya ait işaret konulan resmî belge, oy kâğıdı, pusula.
Koalisyon hükümeti — Birden çok siyasi parti veya grubun ortaklaşa kurduğu hükûmet ve yönetim biçimi, koalisyon, ortak yönetim.
Vali — Bir ilde devleti temsil eden en yetkili yönetim görevlisi, ilbay.
Yerel Yönetim — İl, belediye veya köy halkının oradaki ortak yerel gereksinimlerini karşılayan ve genel karar organları oradaki halk tarafından se... Devamını Oku »
Nisap — Yeter sayı.
Oy — Seçimlerde kişinin herhangi bir aday veya partiye ait yaptığı tercih. Rey.
Cumhurbaşkanı — Cumhuriyetle yönetilen ülkelerde devlet başkanı, reisicumhur, cumhur reisi.
Vergi — Kamu hizmetlerine harcanmak için hükûmetin, yerel yönetimlerin yasalara göre doğrudan doğruya veya bazı malların fiyatlarının üstü... Devamını Oku »
Taslak — Bir şeyi, bir sanat veya edebiyat eserini ana çizgileriyle, türlü bölümleriyle belirten ön çalışma, eskiz.
Kongre — 1- Çeşitli ülkelerden yöneticilerin, elçilerin, delegelerin katılmasıyla yapılan toplantı. 2- Bir kuruluşun, gündemindeki sorun... Devamını Oku »
Genelkurmay — Yurdun savunmasıyla ilgili bütün şart ve olayları göz önünde tutarak barışta ordunun eğitim ve donatımını, savaşta yüksek yönetimi... Devamını Oku »
Başbakan — Hükûmetin ve Bakanlar Kurulunun başı, kabinenin başı, başvekil.
Bütçe — Devletin, bir kuruluşun, bir aile veya bir kimsenin gelecekteki belirli bir süre için tasarladığı gelir ve giderlerinin tümü.
Divan — Yüksek düzeydeki devlet adamlarının kurduğu büyük meclis.
Veto — Bir yetkinin, bir yasanın, bir kararın yürürlüğe girmesine karşı çıkma hakkı.
Yasa Tasarısı — Hükûmet tarafından hazırlanarak yasalaşması için meclise gönderilen kanun metni, kanun tasarısı, kanun layihası.
Referandum — Halk oylaması.
Kamuoyu — Bir konuyla ilgili halkın genel düşüncesi, halkoyu, amme efkârı, efkârıumumiye.
Kamu — Halk hizmeti gören devlet organlarının tümü.
Büyükelçi — Bir devletin başka bir devletteki en üst düzey temsilcisi, sefirikebir.
Kabine — Bakanlar Kurulu, hükûmet.
Muhalefet — Demokraside iktidarın dışında olan parti veya partiler.
İktidar — Devlet yönetimini elinde bulundurma ve devlet gücünü kullanma yetkisi.
Gensoru — Türkiye Büyük Millet Meclisinde başbakana veya bakanlardan birine, milletvekilleri tarafından açılan ve sonunda soruşturma yapılma... Devamını Oku »
Eylem — Bir durumu değiştirme veya daha ileriye götürme yönünde etkide bulunma çabası.