Sıfat:
1. Somut ve soyut ad ve kavramları niteleme, belirtme, yer gösterme, sayı gösterme, sorma gibi çeşitli yönlerden vasıflandıran, sınırlayan, kelime türü: doğru imla, ağır yük, uzun yol, ince iş, güzel fikir, hangi iş vb.
2. Varlık, kavram ve nesneleri durum, renk, biçim, sayı gibi çeşitli yönlerden niteleyen ya da belirten sözcüklere sıfat (ön ad) denir.
Sıfat Tamlaması:
Somut, soyut adları ve kavramları çeşitli yönleriyle nitelemek veya belirtmek maksadıyla ve ona bağlı sıfatın tamlama dizilişinde oluşturduğu söz grubu. Bu dizilişte sıfat tamlayan, sıfat tarafından nitelenen veya belirtilen ad tamlanan görevindedir: Bu kötü günlerinde Gülsüm'e bir ana gibi bakıyordu. (R.N:Güntekin, Kızılcık Dalları, s.29)
Seslenme Ünlemi:
Birisine seslenme özelliği gösteren ünlem.
Ses:
1. Ses organlarının bir hareketiyle oluşan ve duyulabilen hava titreşimlerine ses denir.
2. Akciğerlerdeki havanın gırtlaktaki ses tellerine çarparak meydana getirdiği titreşimlere ses denir.
3. Ciğerlerden gelen havanın ses yolunun herhangi bir noktasındaki boğumlanmasıyla oluşan ve yayılan kulakta, bir ünlü olarak veya bir ünlü ile birlikte algılanan titreşim: a, m, n, y, s.
Ses Bilgisi:
Dilin seslerini inceleyen dal.