Sembolizm:
Simgecilik de denir. Sanat yapımında biçim ve renk gibi somut değerlerin arkasında yatan anlamı öne çıkaran eğilim ve akım. Eğilim olarak Rönesans döneminden beri, özellikle alegorik temalı resimlerle bazı ölü doğalarda var olmakla birlikte bir akım olması 19.yy.a rastlar.
Rölyef:
Kabartma da denir. Bir düzlem üstüne tasarlanıp gerçekleştirilen heykelcilik ürünü. Rölyefte, üç boyutlu heykele özgü niteliklerin yanı sıra perspektif gibi iki boyutlu resimsel ögelerden de yararlanılır. Taşın yanısıra ahşap, metal, seramik, pişmiş toprak, fildişi ve alçı en yaygın kullanılan malzemeleridir.
Ronde-Bosse:
Duvar vb. yüzeyden bağımsız, çevresinde dönülebilen serbest heykel.
Rumi:
1. Türk bezeme sanatında yaygın kullanılan stilize yaprak örgesi. Bazı kaynaklara göre kuş kanadının tanınmayacak kadar stilize edilmesiyle oluşturulmuştur.
2. Türk ve İslam sanatında Batı kökenli süsleme motifi. Yarım palmetlerden türediği ya da hayvansal kökenli olduğu araştırıcılarca tartışılan rumi, Batı illerinde arabesk olarak adlandırılır.
3. Anadolu Selçuklularının üsluplaştırdıkları filiz, yaprak ve hayvan motiflerinden oluşmuş dolaşık süsleme.
Realizm:
1- Gerçekçilik de denir. Yaşanan zaman ve mekân içinde duyularla algılananların nesnel olarak anlatımı plastik sanatlarda ve edebiyatta "Realizm" olarak tanımlanır. Gerçekçi yaklaşıma yakın olan 'Natüralizm' ise gerçeğin genel ve nesnel aktarımını daha ileriye götürerek tikel örneklerin özelliklerini olduğu gibi yansıtmaya çalışır. Gerçekçi yaklaşım idealist yaklaşımın karşıtıdır.
2- Romantizme tepki olarak doğmuş, görünen gerçekliği olduğu gibi tuvale aktarmayı amaçlayan sanat akımı.