Saray — 1- Genellikle devlet yöneticilerinin ikamet ettikleri ve devleti yönettikleri kompleks yapılardır. 2- Hükümdarların veya devlet... Devamını Oku »
Sanat Terimleri Sözlüğü
Sanat alanında en çok kullanılan kavramlar, teknik terimler ve anlamları. Şu an sistemde bu alana ait 1044 terim açıklaması bulunmaktadır.
Portal — 1. Yapıların cephelerinde yer alan ve yapının mimari üslubunu gösteren anıtsal giriş kapısı, taç kapı. 2. Mimaride binaların bü... Devamını Oku »
Paye — Örülerek meydana getirilmiş kare, dikdörtgen ya da daire kesitli tek taşıyıcı, ayak. Yapılarda kullanılan taşıyıcı destek.
Payanda — 1. Bir duvarı tutmak, yıkılmasını önlemek için yanlamasına dayatılan destek. 2. Bir babanın ya da direğin üzerine konan kiriş ... Devamını Oku »
Orthostat — 1. Eski Mezopotamya özellikle Asur ve Hitit mimarîlerinde, yapıların dış cephelerinin altında yer alan kabartmalı taş blok. 2. ... Devamını Oku »
Odeon — 1. Yunan mimarîsinde, içinde müzik dinlenen özel yapı. 2. Eski Yunan'da, içinde konser verilen basamaklı tiyatro.
Nef — 1. Kilise mimarîsinde apsise dik ya da paralel olarak yer alan ve birbirlerinden sütun ya da paye dizileriyle ayrılan uzunlamasına... Devamını Oku »
Anaerkil — Kadının üstünlüğüne dayalı toplumsal örgütlenme düzeni.
Mizah — Güldürürken düşündüren anlatım tarzı.
Mantıksal — Mantıkla ilgili olan, mantığa uygun, mantıklı.
Mantık — Doğru düşünme sanatı ve bilimi.
Dinamizm — Betimlemelerde canlılığı ve hareketliliği veren özellik.
Destan — Tarih öncesi tanrı, tanrıça yarı tanrı ve kahramanlarla ilgili olayları konu alan şiir.
Betimlemek — Ayrıntılarıyla gösterme işi.
Mağara — Bir yamaca ve kaya içine doğru uzanan, barınak olarak kullanabilen yer kovuğu.
Çömlekçilik — Çanak, çömlek, testi gibi kapları yapma sanatı.
Çağ — Kendine özgü bir özellik taşıyan, tarihin ayrıldığı zaman parçalarından her biri.
Bazilika — 1. Ortadaki yüksek, yanlardaki daha alçak olmak üzere içi; iki sıra sütunla, üç salon (nef) a ayrılmış, dikdörtgen biçiminde kilis... Devamını Oku »
Buluntu — Kazı veya araştırmalarla ortaya çıkarılmış olan eşya, bulunan şey.
Avlu — 1- Bir yapının veya yapı grubunun ortasında kalan üstü açık, duvarla çevrili alan. 2- En az üç yönden yapılar veya yüksek duvar... Devamını Oku »
Arkeolog — Arkeoloji uzmanı, arkeoloji(kazı) bilimi ile uğraşan kişi.
Anatomik — İnsan vücudunun anatomisi(beden yapısı) ile ilgili.
Anıtsal — Anıt niteliğinde ya da büyük boyutlu heykel veya yapılar.
Agora — 1. Eski Yunanlılarda kent devletiyle ilgili sorunların konuşulduğu, çevresi revaklı meydan. 2. Pazar yeri. 3. Yunan klâsik ... Devamını Oku »
Yontma Taş Aletleri — Prehistorik çağda insanların günlük etkinliklerini sürdürebilmek için taşları yontarak yaptıkları aletlerdir.
Vizör — Fotoğraf makinesini konuya yöneltmeye, konuyu çerçevelemeye, netleştirmeye, çekimin sağlıklı bir şekilde gözle kontrol edilmesini ... Devamını Oku »
Vanitas — Boş,beyhude anlamına gelen vanitas; hırıstiyan dunyasında, 16.-17. yuzyıllarda etkili olan bir resim stilidir.
Uygulama Süreci-İcra (Process) — Yapıtın gerçekleştirilmesinin özellikleri, ayrıntıları, verileri.