Kubbe — Yarım küre veya toparlakça yapı örtüsü bir kemer yayının tepe noktasından inen dikin çevresine dönmesi ile meydana gelen örtü biçi... Devamını Oku »
Sanat Terimleri Sözlüğü
Sanat alanında en çok kullanılan kavramlar, teknik terimler ve anlamları. Şu an sistemde bu alana ait 1044 terim açıklaması bulunmaktadır.
Kubbe Kasnağı — Bir kubbeyi taşıyan daire, kare ya da çokgen planlı kaidedir. Buna kubbe bileziği ya da tambur da denir.
Türk Üçgeni — Kare planlı bir mekân üzerine kubbenin oturtulabilmesini sağlayan bir geçiş öğesi. Örtülecek mekânın köşelerinin tepe noktaları aş... Devamını Oku »
Renkli Sır Tekniği — Osmanlılar tarafından uygulanan bir çini tekniği. Bu teknikte boya kullanılmaz. Sırın kendisi renklidir. İlk olarak, levha üzerind... Devamını Oku »
Perdah Tekniği (Lüster) — Perdah tekniği çini ve seramik alanında bir sır üstü çalışmasıdır. Kap istenen renkte sırla sırlanıp fırınlandıktan sonra perdah a... Devamını Oku »
Rasathane — Gözlemevi, gökbilimi için kullanılan medrese türü.
Rekonstrüksiyon — 1. Restitüsyona dayanılarak yapılan bir çalışmadır. Restitüsyona göre yeniden inşa etmeyi ve bu şekilde inşa edilmiş bir yapılaşma... Devamını Oku »
Restorasyon — 1. Bir yapının veya eserin yıkılan, harap olan bölümlerinin daha fazla tahrip olmasını önlemek için aslına uygun biçimde onarılmas... Devamını Oku »
Restitüsyon — Yeniden tasarımlama. Kısmen rölöveye dayanan bir çalışmadır. Kısmen veya tamamen yok olmuş yapının çizimlerini kalıntısının rölöve... Devamını Oku »
Revak — 1. Sütun ve payeler tarafından taşınan kemerler arkasında yer alan, üstü örtülü, önü açık, mimari mekân, sundurma. 2. Ön yüzü k... Devamını Oku »
Rölöve — Bir yapının bütün boyutlarını ölçerek plan, kesit ve ölçüsünün yeniden çıkarılmasına rölöve denir.
Rika — Türklerin ortaya çıkardığı bir yazı çeşidi. "Mim"lerin gözü kapanmış, "Sin" ve benzeri harflerin dişleri kalkmış, noktalar çizgile... Devamını Oku »
Sahın — 1. Camilerde ve bazilika biçimli kiliselerde mihraba ya da apsise doğru uzanan ve genellikle birbirinden kemerli sütun ve ayaklarl... Devamını Oku »
Selsebiller — Çeşme ve sebilden farklı olarak saray veya köşklerin bahçe veya duvarına bitişik olarak yapılan, yukardan aşağıya doğru büyüyen ça... Devamını Oku »
Sekiz İstinatlı Cami — Merkezi planlı, büyük kubbesi sekiz paye ya da sütuna oturan cami tipidir.
Selatin Cami — Osmanlı sultanları tarafından yaptırılan camidir.
Sermimar — Mimarların başı, baş mimar.
Sgrafitto — XI. yüzyıldan ilk Osmanlı dönemine değin kullanılan seramik tekniğidir. Kullanılan hamur kırmızı renkli, kaba ve gözeneklidir. Kap... Devamını Oku »
Sıbyan Mektebi — Osmanlı döneminde ilkokul düzeyinde eğitim veren okul ve bunun için inşa edilmiş yapı. Küçük çocukların okuma yazma ve Kur'an-ı Ke... Devamını Oku »
Sır — 1. Bazı nesnelere parlaklık verme, dış etkilerden koruma, sızmalarını önleme vb. amaçlarla sürülen, saydam veya donuk vernik. 2... Devamını Oku »
Sıraltı Tekniği — Seramik boyalarının bisküvi halindeki seramikler üzerine boyanarak üstlerine sır çekilmesi, boyaların sır altında kalması ile oluş... Devamını Oku »
Silme — Bir duvar yüzeyi üzerinde hafif çıkıntı olarak yer alan şerit biçiminde, sürekli mimari bezeme ögesi.
Sivri Kemer — Yarıçapı kemer açıklığının yarısından büyük olan ve kilit noktasından birleşen iki daire yayından meydana gelen kemer çeşididir.
Slip Tekniği — İlk dönem Osmanlı seramiklerindeki hamur kırmızıdır. İşte bu kırmızı rengi kapamak, beyaz ve düzgün bir yüzey elde etmek için sera... Devamını Oku »
Stucco (Stuk) — Alçı yoğunluklu süsleme tekniği.
Sultan Hanı — Anadolu Selçuklu döneminde çoğu sultanlar tarafından yaptırılan han ve kervansaraylar için kullanılan sanat tarihi deyimi. Genelli... Devamını Oku »
Sülüs — Yuvarlak karakterli, daha çok kitabelerde kullanılan, kitaplarda ise başlıklara mahsus büyük boy bir yazı üslubu.
Sütun Altlığı — Bir sütunun üzerine oturduğu kare, prizma veya silindir biçimli taban.