Fibril — İnce lif.
Sağlık-Tıp Terimleri Sözlüğü
Sağlık-Tıp alanında en çok kullanılan kavramlar, teknik terimler ve anlamları. Şu an sistemde bu alana ait 1479 terim açıklaması bulunmaktadır.
Etmen — Birlikte veya ayrı ayrı etkisini gösteren ve belli bir sonuca götüren güçlerden, şartlardan, ögelerden her biri, amil, faktör.
Elektroterapi Modalitesi — Işın tedavisi.
Entegrasyon — Bütünleşme, birleşme.
Enflamasyon — Enfeksiyon veya harabiyet yaratıcı etkene karşı dokunun, kendini savunma amacıyla gösterdiği reaksiyon veya harabiyete karşı dokud... Devamını Oku »
Endikasyon — Bir ilacın hangi alanda etkili olduğunu belirten durum.
Elevasyon — Yaralı bölgenin ve organların kanamasını durdurmak için kalp seviyesi üzerine kaldırılması.
Elektrokardiyografi (EKG) — Kalp hareketlerini kaydetme yöntemi, kalbin kasılmasını sağlayan elektriksel akımları grafik biçiminde kaydetme yöntemi.
Ekstansör — Açıcı, gerici.
Direnç — Dayanma, karşı koyma gücü.
Deforme — Şekil bozukluğu.
Biyomekanik — Mekaniğe ait metotların kullanımı ile biyolojik yapıların fonksiyon ve yapısını bir arada inceleyen bilim dalı.
Bağ — Kemikleri birbirine bağlamaya, iç organları yerinde tutmaya yarayan lif demeti.
Arteriografi — Atardamar grafiği.
Anjiografi — Vücut damarlarının görüntülenmesi.
Anamnez — Hastanın, hastalığı ve çevresi hakkında verdiği bilgi.
Adduksiyon — Orta çizgiye yaklaştırma.
Adaptasyon — 1- Bir organizmanın dış çevresinin nitelik ve nicelik değişikliklerine göre fonksiyonları ve yapılarını değiştirme yeteneği. Alışm... Devamını Oku »
Absorbe — Emme.
Abduksiyon — Orta çizgiden uzaklaştırma.
Otojen — Kendi kendine canlılık kazanma (Meditasyonla vb.)
Otoimmün — Vücudun dokusuna karşı antikor üretmesi.
Otitis Media — Ortakulak iltihaplanması.
Osteoporoz — Kemik erimesi.
Orşit — Testis iltihaplanması.
Oligomenore — Seyrek görülen adet hali.
Nörotransmitter — Sinir hücreleri arasında haber taşıyan madde.
Nöron — Sinir hücresi.