Tarih Terimi Olarak Sağ Ulûfeciler :
Sağ Ulûfeciler (Ulûfeciyân-ı Yemîn) Ulûfeciler, altıbölük halkı da denilen kapıkulu süvarilerinin orta bölüklerinin ya da sipah ve silâhdar bölükleri dışındaki dört bölük halkının ilk iki bölüğüdür (Özcan, 2012, s.126).
Ulûfeciyân-ı yemîn ise, kapıkulu süvarisini teşkil eden altı bölüğün “Ulûfeciyân” adı verilen ikisinden birincisinin ismidir. İkincisine ise, “Ulûfeciyân-ı yesâr” denilmekteydi. Sağ ulûfeciler manasına gelmektedir. Bu ismi almaları, savaşlarda aldıkları pozisyon ve mevkiden ileri gelmektedir. Bu bölüğün görevi, Vezir-i azam ile devlet erkânını korumaktı. Diğer kapıkulu süvarilerinin olduğu gibi silahları bir pala ve bir mızrakla eyerlerinin başına asılı olan ve “gaddâre” ismi verilen bir kılıçtı (Pakalın, 1983c, s. 550).
Yeşil bayrak ismi de verilen sağ ulûfeciler yüz yirmi bölüğe ayrılmışlardı. Savaş meydanında ve ordunun konakladığı yerde padişah sancağının sağında yer alırlardı. Devlet hazinesini beklemek de bunların görevleri arasındaydı. Bu bölükten dört kişi subaşı ismiyle bölük subaşılığına tayin olunurlardı. Mal ve para tahsili bu subaşılar tarafından yapılırdı ki, bunlara da “başbaki” ismi verilmekteydi.