Panteizm (Tüm Tanrıcılık) Nedir? Ne Demek?

    Açıklamalı terimler sözlüğümüzde Panteizm (Tüm Tanrıcılık) terimi ile ilgili toplam 1 tanım bulunmaktadır. 2026 yılı itibarıyla Panteizm (Tüm Tanrıcılık) nedir? Panteizm (Tüm Tanrıcılık) ne demek? gibi sorularınıza yanıt olabilecek, güncel teknik ve genel bilgileri aşağıda bulabilirsiniz.

    Panteizm (Tüm Tanrıcılık) Terimi Hakkında Bilgi

    Felsefe, Psikoloji, Sosyoloji, Mantık Terimi Olarak Panteizm (Tüm Tanrıcılık) :

    Panteizm, Tanrı ve evreni bir gören, özdeş gören anlayıştır. Bu görüş, Tanrı'yı doğanın dışında düşünmez.

    Teist anlayışlar Tanrı'yı, dünya üstü, dünyanın dışında var olan bir varlık olarak anlarlar. Panteizm ise, Tanrı ile evreni bir, aynı ve özdeş olarak kabul eder.
    Yani Tanrı'nın evrenden ayrı ve ondan bağımsız bir varlığı yoktur. Panteist anlayışın kökleri Hint ve Yunan felsefelerine kadar uzanır. Plotinos, Bruno, Spinoza en
    önemli temsilcileridir. Spinoza "Tanrı ve doğa bir ve aynıdır" der.

    📂 Felsefe, Psikoloji, Sosyoloji, Mantık Terimleri Sözlüğü

    Panteizm (Tüm Tanrıcılık) terimi hakkında yorum yazabilirsiniz.

    Panteizm (Tüm Tanrıcılık) hakkındaki yorumlar

    Panteizm (Tüm Tanrıcılık) hakkında henüz yorum yazılmamış. Üstteki formu kullanarak ilk yorumu yazabilirsiniz.

    Panteizm (Tüm Tanrıcılık) ile ilgili benzer terimler:

    Ön Hazırlık: Gözlemlerle ve yapılan ön araştırmalarla konuyu tanımak ve betimlemektir.
    Önerme: Doğru veya yanlış bir yargı bildiren cümlelere önerme denir. Yargı ise iki fikir arasında ilişki kurmaktır. Önerme doğru ya da yanlış gibi bir doğruluk değerine sahip olmalıdır.
    Öğretim: Belli bir amaca ulaşabilmek için önceden tespit edilen bilgilerin kişiye kazandırılmasına öğretim denir.
    Otokratik Devlet: Yasama, yürütme, yargı güçlerini kişi ya da kişiler kullanır. Otokratik devlette yönetici ya da yöneticiler kararları yukardan alırlar ve halka dayatırlar. Halkın yönetime katılma yetkisi ve hakkı yoktur.
    Otodeterminizm: Determinizm ve indeterminizm arasında uzlaşma sağlamaya çalışan görüştür. Kant'ta ifadesini bulan bu görüşe göre, insan kendi iradesi ile ahlak yasalarını özgürce belirler. Bu nedenle ahlak yasaları insanın dışında konulan ve uyulması istenen yasalar değildir. İnsan, kendi özgür iradesiyle belirlediği genel geçer ahlak yasalarına yine kendisi uyar.