Hedef Okçuluğu — Belli bir hedef ok atarak sayı toplamaya dayanan okçuluk türü.
Okçuluk Terimleri Sözlüğü
Okçuluk alanında en çok kullanılan kavramlar, teknik terimler ve anlamları. Şu an sistemde bu alana ait 50 terim açıklaması bulunmaktadır.
Hedef — Okları durdurabilecek nitelikte bir kitle üzerine konan,üzerine farklı renklerde iç içe daireler çizilmiş kağıt yüzeylerdir.
Gez — Okun kirişe takılan arka kısmı.
FITA — Uluslararası Okçuluk Federasyonu
Finaller — 8 okçudan oluşan çeyrek final,4 okçudan oluşan,yarı final,kaybedenlerin eşleştiği bronz madalya finali ve kazananların yarıştığı a... Devamını Oku »
Eşleşme — Eliminasyon ve final rauntlarında iki okçu veya iki takım arasındaki yarışmalar.
Endikatör — Yay yeterince gerildiğinde klik sesi veren alet.
Endam — Okun şekli.
Eliminasyon Raundu — Bireysel yarışmalarda 32 ve 16 okuçunun,Takım yarışmalarında 16 ve 8 takımın yarıştığı bölüm.
Dayanak Noktası — Elin çenenin üzerine yerleştiği ve kirişin yüze değdiği yer.
Çekiş Uzunluğu — Yay ile oku tutan parmakların arasındaki mesafe.
Çapa Pozisyonu — El çenenin altında,elin üst kenarı çene ile temasta ve kirişin çenenin ucuna değdiği durum.
Çapa — Kirişin yüzde sabit bir noktaya çekilmesi.
Gezleme — Okun kirişe yerleştirilmesi.
Derin Tutuş — İşaret,orta ve yüzük parmaklarının
Clicker — Okun atılması anında okun aynı gerginlikte olmasını sağlayan,yayda depolanmış enerjiyi sabit tutan parça.
Berger — İyi atış yapabilmek için okun yaydan az temas ederek ayrılamsına,kiriş-yay penceresi düzleminin ayarlanmasına yarayan, spiral yay ... Devamını Oku »
Baş — Yayın kiriş takılan kısmı.
Avcı Turu — İki bölümlü,her hedefe 4 ayrı uzaklıktan atışın yapıldığı alan okçuluğu turu.
Arrow-rest — Yay gövdesindeki okun, yay üzerinde durmasına yarayan parça.
Alan Turu — Bölümünde 56 atış olan iki bölümlü,her bölümde atılan ok sayısının ve mesafenin değiştiği alan okçuluğu turu.
Alan Okçuluğu — Belli bir alan üzerinde çeşitli yönlerdeki türlü büyüklüğü olan dört hedefe ok atmaya dayalı bireysel okçuluk çeşidi.