Nesnel(Objektif) Nedir? Ne Demek?

    Açıklamalı terimler sözlüğümüzde Nesnel(Objektif) terimi ile ilgili toplam 1 tanım bulunmaktadır. 2026 yılı itibarıyla Nesnel(Objektif) nedir? Nesnel(Objektif) ne demek? gibi sorularınıza yanıt olabilecek, güncel teknik ve genel bilgileri aşağıda bulabilirsiniz.

    Nesnel(Objektif) Terimi Hakkında Bilgi

    Felsefe, Psikoloji, Sosyoloji, Mantık Terimi Olarak Nesnel(Objektif) :

    1- Nesne ile uyum sağlayan,nesneye uygun olan.Ferdin kendi şahsi görüşünün etkisinde olmayan-tarafsız.

    2- Nesneye ilişkin olan. Nesneyle uyuşan, nesneyle uyum içinde olan; bireyin kişisel görüşünden bağımsız, öznel değerlendirmelerin dışın- da, yansız olan.

    📂 Felsefe, Psikoloji, Sosyoloji, Mantık Terimleri Sözlüğü

    Nesnel(Objektif) terimi hakkında yorum yazabilirsiniz.

    Nesnel(Objektif) hakkındaki yorumlar

    Nesnel(Objektif) hakkında henüz yorum yazılmamış. Üstteki formu kullanarak ilk yorumu yazabilirsiniz.

    Nesnel(Objektif) ile ilgili benzer terimler:

    Nedensellik: 1- Nedenin etki ile,sebebin sonuç ile olan zorunlu ilişkisi.

    2- Zaman dizisi içinde, biri olmadan diğerinin de ortaya çıkamayacağı iki olay, fenomen, ya da süreç arasındaki zorunlu ilişki.

    3- Her olayın bir nedeni olduğunu ve aynı nedenin, aynı koşullar altında aynı sonucu meydana getirdiğini dile getiren ilke. Determinizm.
    Meşruiyet: 1- Yasaya uygunluk anlamına gelir.

    2- Siyaset biliminde, politik bir sisteme, devlete veya hükümete itaat edilip edilmemek, bir teoriyi benimseyip benimsememek gerektiğini belirleyen durum; bir iktidar sahibinin veya kural sisteminin haklı olması, siyasi iktidarın halkın rızasına ve onayına dayandırılması durumu.
    Materyalizm(Maddecilik): Evrendeki her şeyin -insan aklı da dahil-madde olduğunu savunan akım.
    Kuşkuculuk (Septisizm): İnsanın kesin olarak bilgi sahibi olabileceğini öne süren dogmatizme zıt bir okul olarak ortaya çıkıp, hiçbir bilginin kesin olamayacağını aklın sürekli tereddüt içinde olacağını savunan akım.
    Kaos: 1- Biçimden yoksun, uyumsuz ve karışık durum. Karmaşa.

    2- Evrenin düzene girmeden önceki biçimden yoksun, uyumsuz ve karışık durumu.

    3- Yunanca boşluk, uçurum. Genelde bütün ögelerin karmakarışık olduğu ilkel durum. Düşünce alanında ise bilinçteki karmaşıklık.