Rumi Takvim:
Mali işlerde kullanılmak üzere eski Bizans takvimi esas alınarak hazırlanmıştır. 1839'da bütün resmî ve mali işlemlerde hicri takvimle beraber kullanılmaya başlanmıştır. Başlangıç olarak "Hicret" esas alınmış, ancak güneş yılı esasına göre hazırlanmıştır. Rumi takvim 1 Ocak 1926'da miladi takvimin yürürlüğe girmesine kadar kullanılmıştır. Miladi takvimin kabul edilmesine rağmen mali yılbaşı 1 Mart olarak kabul edilmiş ve bu uygulama 1982'ye kadar devam etmiştir. Yeni uygulamayla 1 Ocak 1983 gününden itibaren 1 Ocak günü hem takvim başı hem de mali yılbaşı olarak kabul edilmiştir.
Celali Takvimi:
Büyük Selçuklularda Celaleddin Melikşah zamanında eski İran takvimi esas alınarak mali işlerde kullanılmak üzere hazırlanmıştır. Güneş yılı esasına göre hazırlanan bu takvimde "nevruz" yılbaşı olarak kabul edilmiştir.
Hicri Takvim:
İslam Peygamberi Hz. Muhammed'in Mekke'den Medine'ye hicretini başlangıç kabul eden ve ay yılını esas alan takvim sistemidir.
On İki Hayvanlı Takvim:
İslamiyet öncesi Türk devlet ve toplulukları tarafından kullanılmıştır. Güneş yılı esasına göre hazırlanan bir takvimdir. Bir yıl 365 gün olarak hesaplanmış ve her yıl bir hayvan adıyla anılmıştır. Bu takvim Türklerden başka Çin, Moğol, Hint ve Tibetliler tarafından da kullanılmıştır. Günümüzde Asya'nın bazı bölgelerinde hâlâ kullanılmaktadır.
Güneş Yılı:
Dünya'nın Güneş etrafında tam bir dolanımı için geçen süreye "güneş yılı" denir. Tüm takvimlerin zaman biriminde bir güneş yılı ortalama 365 gün 6 saat, bir güneş günü ortalama 86 400 saniye olarak kabul edilmektedir.
Bugün kullandığımız miladi takvim güneş yılına dayanır. Ay yılı, güneş yılından yaklaşık 11 gün daha kısadır. Bu nedenle, miladi takvimde, Ay takviminin başlangıcı her yıl 11 gün öne doğru kayar.