Gerçek Anlam:
Bir sözcüğün gerçek anlamı, onun temel anlamıyla ya da yan anlamlarından biriyle kullanılması demektir.
Örnek : Ayşe, bileziklerini yine kollarına takmış. (kollar)
Sözcük (Kelime):
Anlamlı en küçük ses birliğine sözcük (kelime) denir. Sözcüklerin zihnimizde oluşturduğu resim ise
sözcüğün anlamı olarak tanımlanır.
Örnek: ay, masa, defter, güneş, söz, yaz, bahar gibi...
Deyimler:
Genellikle gerçek anlamından az çok sıyrılarak ilgi çekici anlam taşıyan söz öbeklerine
deyim denir.
Örnek :
Adam, çocuğunu gökte ararken yerde buldu.
Dikkatli ol! Yerin kulağı vardır.
Eş Anlamlı (Anlamdaş) Sözcükler:
Sesleri farklı, anlamları aynı olan sözcüklere eş anlamlı(anlamdaş) sözcükler denir.
NOT: Türkçedeki eş anlamlılık, yabancı kökenli sözcüklerden kaynaklanır.
Örnek :
bağımsızlık-istiklal, görev-vazife, sorun-problem, koruma-muhafaza, yüz-sima