2026 Güncel Sözlük

    Matematik-Geometri Terimleri Sözlüğü

    Matematik-Geometri alanında en çok kullanılan kavramlar, teknik terimler ve anlamları. Şu an sistemde bu alana ait 680 terim açıklaması bulunmaktadır.

    Norm — Bir vektörün boyu veya uzunluğu.

    Koordinat Sistemi — Başlangıç noktasında birbirine dik iki sayı doğrusunun oluşturduğu sistem.

    Kaplama — Düzlemi çeşitli çokgenler yardımıyla süsleme.

    Eğim Açısı — Düzlemde bir doğrunun X ekseni ile yaptığı pozitif yönlü açı.

    Dönüşüm — Dönme, öteleme, yansıma gibi işlemler.

    Çakışık Doğrular — En az iki ortak noktası bulunan doğrular.

    Bütünler Açı — Ölçüleri toplamı 180° olan iki açıdan her biri. Örnek : 45° + 135° = 180° olduğundan 45° ile 135° bütünler açılardır.

    Bölge — Koordinat eksenlerinin analitik düzlemde ayırdığı çeyrek düzlemlerden her biri.

    Birim Kare — Bir kenar uzunluğu 1 birim olan kare.

    Bileşen — Bir vektörü belirten sıralı ikililerden herhangi biri.

    Benzerlik — İki geometrik şeklin kenar ve açıları arasında kurulan orantı temelli bire bir eşleme.

    Ters (Zıt) Vektörler — Doğrultu ve uzunlukları aynı, yönleri farklı olan vektörler.

    Postulat — Geometride doğruluğu açık olan ve ispata gerek duyulmadan kabul edilen önerme.

    Normal Vektörü — Bir doğrunun doğrultusuna dik olan vektör.

    Lineer Bağımlı Vektörler — Düzlemde biri diğerinin bir gerçek sayı katı olarak yazılabilen iki vektör.

    İzometri Dönüşümleri — Düzlemde dönme, öteleme, yansıma ya da bunların bileşke dönüşümleri.

    İçbükey Çokgensel Bölge — İçbükey bir çokgenin sınırladığı bölge.

    İçbükey (Konkav) Bölge — Düzlemde dışbükey olmayan bölge.

    İç Açıortay — Bir üçgenin herhangi bir iç açısını iki eş parçaya ayırarak köşeyi karşı kenara birleştiren doğru parçası.

    Dik Vektörler — Başlangıç noktaları aynı olan ve aralarındaki açı 90° olan vektörler.

    Dışbükey Çokgensel Bölge — Dışbükey bir çokgenin sınırladığı bölge.

    Dışbükey (Konveks) Bölge — Düzlemde herhangi iki noktasını birleştiren doğru parçası hep aynı bölgede kalan kapalı bölge.

    Çevrel Çember — Bir üçgenin köşe noktalarından geçen çember.

    Tepe Noktası — Koniğin ekseni ile kesiştiği noktalar.

    Teğet Parçası — Bir çembere dışındaki bir P noktasından çizilen teğetin çembere değdiği nokta olan T noktasıyla oluşturduğu PT doğru parçası.

    Odak Noktası — Konikte sabit noktaya koniğin odak noktası.

    Ortak Teğet — İki çembere teğet olan doğruya bu iki çemberin ortak teğet.

    Orta Taban — Bir dörtgenin komşu olmayan iki kenarının orta noktalarını birleştiren doğru parçasına denir.

    Matematik-Geometri Terimleri Sözlüğünde 680 Terim Kayıtlı.