Munfasıl — Ayrık olan, bitişmemiş, aralıklı olan. Tecvid ilminde med harfi ile hemze ayrı kelimelerde bulununca medd-i munfasıl olur.
Kur’an-ı Kerim Terimleri Sözlüğü
Kur’an-ı Kerim alanında en çok kullanılan kavramlar, teknik terimler ve anlamları. Şu an sistemde bu alana ait 744 terim açıklaması bulunmaktadır.
Muhafaza Etmek — Korumak, bir şeyi saklamak.
Muâmelât — Muâmeleler, insanın iş ve pratiğe yönelik amelleri, insani ilişkiler.
Med — Uzatma.
Kunut — Allah'a ihlâsla kulluk etmek, namaz ve duayı uzatmak, dua etmek, ibadet kastıyla ayakta durmak. Namazda rükûdan önce veya sonra ay... Devamını Oku »
Hâlık — Yaratıcı.
Ebter — Oğlu ve kızı kalmayan insan. Ölümünden sonra hatırlanmayan kişi. Eksik, tamamlanmamış iş.
Biat — Bir konuda birinden söz almak, bağlılık andı.
Beyt — Ev demektir. "Allah'ın beyti" ifadesi Kâbe'yi tanımlar. Şiirin iki satırlık bölümüne de bu ad verilir.
Âsi — Emirlere karşı gelen, isyan eden, baş kaldıran.
Ashâbı Res — Peygamberlerini yalancılıkla suçlamış bir topluluk adı. Res, Orta Arabistan'da Yemâme'de bulunan bir kasaba, vadi veya kuyudur.
Abd — Kul, Allah'a ibadet eden kimse.
Zümre — Bir sınıf veya bu sınıf içindeki bir grup.
Ziyan — Zarar.
Zikir — 1. Adını söylemek, sözünü söylemek, anmak. 2. Okunması âdet olan duaları ve Kur'an ayetlerini sürekli tekrarlamak. 3. Allah'... Devamını Oku »
Yörünge — Bir gök cisminin hareketi süresince izlediği yol. Hareketli bir noktanın izlediği veya çizdiği yol, mahrek.
Vahyetmek — Bildirmek, vahiyle bildirmek, vahiy göndermek.
Vade — 1. Bir işin yapılması veya bir borcun ödenmesi için tanınan süre, mühlet, mehil. 2. Zaman.
Ulu — Erdemleri bakımından çok büyük, yüce.
Tesbih — 1. Allah'ı (c.c.) zatında, sıfatlarında, fiillerinde ve isimlerinde her türlü noksanlıktan uzak tutma. 2. Allah'ı (c.c.) yüceli... Devamını Oku »
Tebliğ Etmek — 1. Bildirme. 2. Haber verme.
Takdis — Kutsal sayma, kutsama.
Seyreden — Yürüyen, giden, hareket eden, hareket halinde olan.
Sekinet — Huzur, sükûn, güven, güvende olma.
Rüsvay Etmek — Ayıplanacak duruma getirmek, rezil etmek.
Put — Kendisine tapınılan, doğaüstü güç ve etkisi olduğuna inanılan canlı veya cansız nesne, tapıncak, sanem, fetiş.
Nimet — 1. İyilik, mutluluk, bağış, ihsan. 2. Hayırlı mal, evlat, servet, sağlık, yiyecek, içecek gibi şeyler. 3. Ekmek. 4. Allah... Devamını Oku »
Nazm-ı Celil — Kur'an-ı Kerim.