Tahrif — Bir şeyin aslını bozma, kalem oynatma, değiştirme.
Kur’an-ı Kerim Terimleri Sözlüğü
Kur’an-ı Kerim alanında en çok kullanılan kavramlar, teknik terimler ve anlamları. Şu an sistemde bu alana ait 744 terim açıklaması bulunmaktadır.
Tabiin — Sahabeleri görmüş olan Müslümanlara verilen isim.
Şerh — Açma, ayırma. Bir anlatım veya kitabı açıklama, yorumlama. Bir şeyi açıklamak amacıyla yazılmış kitap. Açık ve ayrıntılı anlatma.
Şehit — Allah yolunda veya Allah'ın kutsal kabul ettiği din, vatan, namus, mal ve can güvenliği için cihat ederken öldürülen mümin.
Şahit — Tanık.
Suhuf — Dört büyük kitap dışında bazı peygamberlere gönderilen ilahi bildirim.
Sosyoloji — Toplum bilimi.
Sistematik — Belli bir sistem üzerine kurulu, yönteme dayalı.
Sentez — Yalından karmaşık olana, külliden cüziye, zorunludan olasıya, ilkeden onun uygulanmasına, genel yasadan bireysel duruma, nedenden ... Devamını Oku »
Sarih — Açık, net.
Sarf — Dilbilgisi, yapı bilgisi.
Salat — Namaz.
Re'y — Kur'an-ı Kerim ve sünnetin açıkça çözüme kavuşturmadığı meseleleri ayet ve hadislerin ışığında karara bağlamak ve bir çözüm bulmak... Devamını Oku »
Resul — Allah'ın kendi katından kullarına göndermiş olduğu inanç esaslarını, ibadet biçimlerini, ahlaki kuralları, tüm emir ve yasaklarını... Devamını Oku »
Ramazan — Oruç tutulan ay. Ay takviminin dokuzuncu ayı, üç ayların sonuncusu.
Peygamber — İnsanlara Allah'ın buyruklarını bildiren, onları dine çağıran kimse, elçi, resul.
Panayır — Belli zamanlarda ve genellikle küçük yerleşim birimlerinde kurulan, sergi niteliğini de taşıyan büyük pazar.
Özdeyiş — Bir düşünceyi, bir duyguyu, bir ilkeyi kısa ve kesin bir biçimde anlatan, genellikle kim tarafından söylendiği bilinen özlü söz, v... Devamını Oku »
Nüsha — Bir yapıtın, bir yazının basılmış ya da yazılmışlarından her biri.
Nesil — Aynı çağda yaşayan ve hemen hemen aynı yaşta bulunan kimselerin tümü, kuşak.
Nahiv — Arapçada söz dizim, sentaks.
Müspet Bilimler — Fizik, kimya, matematik gibi bilimler. Fen bilimleri.
Müslüman — İslam dininden olan kimse, Muhammedi, Müslim, Müselman.
Müphem — Açık ve belirgin olmaksızın.
Münderecât — İçindekiler.
Mülkiye Mektebi — Siyasal Bilgiler Fakültesi.
Mübelliğ — Tebliğ eden.
Muttaki — Allah korkusuyla günahlardan korunan, takva üzere yaşayan insan.