Kurakçıl Bitkiler:
Kökleri derinlere inen ve çok dallanan; çok küçük, sağlam ve bol tüylü toprak üstü organları ile gerçek anlamda kurağa dayanıklı olan bitkilere verilen isimdir. Bu gruba giren bitkilerin, topraktan su alma güçleri oldukça fazladır. Su kaybetmeleri ise; toprak üstü organlarında çok kez kutikula tabakasının kalın olması, bu organların mum tabakası veya tüylerle örtülü bulunması, stomalarının küçük ve seyrek olması nedeniyle azdır.
Kserofitler:
Kurak koşullarda yaşamlarını sürdürebilen, bitkiler grubuna verilen isimdir. Ancak bir bölge için kserofit olan bitki, daha kurak bir bölge için, mezofil bitki olarak tanımlanabilir. Kserofitler, morfolojik ve fizyolojik özellikleri yönünden, birbirlerinden büyük farklılıklar gösterirler.
Konuk Bitkiler:
Diğer bitkiler üzerinde yaşayan fakat parazitler gibi, üzerinde yaşadığı bitkiden özsu veya besin maddesi almayan bitkilerdir. Ağaçların ve ağaç dallarının üzerinde yaşayan bu bitkiler, ağaç dalları arasında biriken maddelerden beslenirler. Bunlardan başka, çürüyen bitki artıkları üzerinde yaşayan ve serbest havai kökleri ile beslenen, bazı bitkiler de bu gruba girerler.
Kontur Sürüm Ve Ekim:
Kurak ve yarı kurak bölgelerde toprak işleme ve ekimin eğime dik yönde yapılmasıdır. Bu tip toprak işleme ve ekimle, toprak yüzeyindeki aşınmaya karşı bir engelleme sağlanarak toprak kaybı belli oranda kontrol altına alınmış olur.
Komünite:
Ekolojide, belli bir bölgede yaşayan popülasyon gruplarının hepsine birden komünite adı verilmektedir.
Örneğin; belirli bölgesel bir alanda yaşayan hayvan, kuş, böcek gibi popülâsyonların tümü, o bölgenin komünitesini oluştururlar.