2026 Güncel Sözlük

    Kimya Terimleri Sözlüğü

    Kimya alanında en çok kullanılan kavramlar, teknik terimler ve anlamları. Şu an sistemde bu alana ait 841 terim açıklaması bulunmaktadır.

    Lindlar katalizörü — Disübstitüe alkinlerden cis-alkenleri elde etmek için kullanılan özel bir paladyum katalizörü.

    Lewis sembolü — Bir elementin kimyasal sembolünde, değerlik elektronlarını noktalarla gösteren simge.

    Kraking — Alkanların yüksek sıcaklıkta parçalanma tepkimesi.

    Kompleks — Çok atomlu anyon, katyon yada nötral molekül.

    Kiral Molekül — Ayna görüntüsü çakıştırılamayan molekül.

    Katalitik Etki — Bir kimyasal tepkimenin katalizörler tarafından hızlandırılması.

    Karbanyon — Karbon atomunun üzerinde pozitif yükün olduğu yapılar.

    Karbokatyon — Karbon atomu üzerinde pozitif yük bulunan iyon.

    İşlevsel grup — Molekülün kimyasal tepkimeye katılan kısmı.

    İntermetalik malzeme — Ti-Al, Ni-Al, Cu-Au, Ni-Co alaşımları gibi katı bir çözeltide iki ya da daha fazla metalin birbirine kovalent ya da iyonik bağlarl... Devamını Oku »

    İndüktif etki — Asimetrik bir molekülde elektronların bir yöne doğru çekilmesi veya itilmesi.

    İndirgenme tepkimesi — Molekül veya iyondaki atomların yükseltgenme sayılarını azaltan tepkime.

    Halomon — Okyanus ve denizlerde bulunan polihalojen bileşiklerinden biri.

    Grignard reaktifi — Alkil halejenürlerin (R-X) magnezyumla (Mg) tepkimesinden oluşan bileşik.

    Glazür — Camlaştırma, dondurma, şeffaf ve sert cila.

    Friedel-Crafts tepkimeleri — Aromatik bileşiklere bir Lewis asidinin katalizörlüğü eşliğinde alkil veya açil gruplarının bağlanma tepkimeleri.

    Fraksiyonlu damıtma — Uçuculuk farklarından yararlanarak bir sıvı karışımını damıtarak bileşenlerine ayırma.

    Fermantasyon — Glikoz veya başka organik bileşiklerin oksijen kullanmadan enzimler yardımıyla diğer organik bileşiklere dönüştüğü kimyasal süreci... Devamını Oku »

    Elektrofil — Elektron eksikliği olan iyon ya da moleküller.

    Doymuş hidrokarbon — Karbon atomları arasında tekli bağ bulunduran karbon ve hidrojenden oluşmuş bileşik.

    Doymamış hidrokarbon — Molekülde ikili ya da üçlü karbon-karbon bağı bulunduran karbon ve hidrojenden oluşmuş bileşik.

    Disübstitüe benzen — Benzen halkasına iki grubun bağlanmasıyla oluşan moleküllerin genel adı.

    Disproporsiyon — Redoks reaksiyonlarında aynı elementin hem yükseltgenip hem de indirgenmesi

    Delokalizasyon — Elektronun birden fazla atoma ait olması.

    Daktilin — Okyanus ve denizlerde bulunan polihalojen bileşiklerinden biri.

    Çok dişli ligand — Bir komplekste merkez atomuna, ligandın farklı atomlarından ve geometrik yapının farklı taraflarından birden fazla elektron çifti ... Devamını Oku »

    Cis — Stereoizomerlerinde benzer grupların ikili bağın bulunduğu düzlemin aynı tarafında olması durumunda kullanılan bir ön ektir.

    Bulutsu — Yıldızlar arasında bulunan boşluklarda yer alan ve yıldızların yaydıkları ışık enerjisi ile görünür hâle gelen yoğun gaz ve toz bu... Devamını Oku »

    Kimya Terimleri Sözlüğünde 841 Terim Kayıtlı.