2026 Güncel Sözlük

    Kimya Terimleri Sözlüğü

    Kimya alanında en çok kullanılan kavramlar, teknik terimler ve anlamları. Şu an sistemde bu alana ait 841 terim açıklaması bulunmaktadır.

    Deterjan — Petrol türevinden elde edilen temizleme, arıtma özelliği olan toz, sıvı veya krem halinde bulunabilen kimyasal madde.

    Destilasyon — Isıtma ve soğutma yoluyla iki ya da daha fazla maddenin sıvı ya da buhar karışımlarının saflaştırılması amacıyla küçük bileşenlere... Devamını Oku »

    Derişik — Birim çözelti hacminde çözünme oranı çok olan madde için kullanılan niteleme.

    Çöktürme — İki çözelti karıştırıldığında çözeltideki iyonların etkileşerek suda çözünmeyen katı oluşturma yöntemi.

    Çökelek — Tepkime sonucunda çözeltide çözünmediğinden, katı olarak ayrılabilen çözeltinin dibinde toplanan madde.

    Çimento — Kil, kum ve kireç taşının belirli oranlarda karıştırılarak pişirilmesiyle ortaya çıkan havada ve suda sertleşebilen madde.

    Çift bağ — İki atom arasında iki elektron çiftinin ortaklaşa kullanılmasıyla ortaya çıkan bağ.

    Cevher — 1-Doğal bileşik ve minerallerin genel adı (filiz). 2-İçindeki metal ya da yarımetallerin çeşitli yöntemlerle ayrılabileceği doğ... Devamını Oku »

    Bozunma — Maddenin daha basit yapıdaki maddelere tek yönlü dönüşmesi.

    Bileşim — Kimyasal bileşiği oluşturan elementlerin sayısal değeri.

    Bileşik Formülü — Bileşikteki elementlerin cins ve sayısını belirten formül. Bir bileşikte atomların birleşme oranlarını gösteren en basit formül.

    Bileşen — Karışımı oluşturan maddelerden her biri.

    Asal Gaz — Periyodik cetvelin 8A gurubundaki elementlerin her biri, soy gaz.

    Alkali Metaller — Hidrojen elementi hariç IA grubu elementleri alkali metaller olarak adlandırılır.

    Alizarin — Eskiden kökboyası denilen bitkiden çıkarılan günümüzde kimyasal yolla hazırlanan boya maddesi.

    Alaşım — İki ya da daha fazla metalin eritildikten sonra karıştırılması ve soğutulmasıyla elde edilen homojen katı karışım.

    Aktiflik(etkinlik) — Tepkimeye girme kabiliyeti, elementlerin bileşik yapabilme eğilimi.

    Aktarma(dekantasyon) — Çöktürme işleminde tamamen çöken kısmın üstünde kalan sıvının bulandırılmadan başka bir kaba taşınması.

    Ağartma — Yükseltgenlerle renk veren maddelerin renginin giderilmesi.

    Aerosol — Bir katı ya da sıvının hava ( gaz ) ortamında heterojen olarak dağılmasıyla oluşan karışımlara aerosol denir. Duman, sis spreyler ... Devamını Oku »

    Yağ — Yağ asitlerinin gliserinle oluşturduğu madde.

    Sabun — 1-Doymuş yağ asitlerinin esterlerinin NaOH ya da KOH çözeltisiyle hidrolizinden elde edilen madde. 2-Su ile birleştiğinde temiz... Devamını Oku »

    Rasemat — Optikçe aktiflik gösteren bir bileşiğin sola ve sağa çeviren enantiyomerlerinin eşit miktardaki karışımı.

    Polimer — 1-Çok sayıda küçük molekülden (monomer) oluşan karmaşık yapılı ve uzun zincirli molekül. 2-Küçük moleküllerin birbirine zincir ... Devamını Oku »

    Odun Ruhu — Odunun havasız ortamda kuru kuruya ısıtılmasıyla oluşan, büyük miktarda metil alkol içeren sıvı madde.

    Monomer — 1- Bir araya gelerek çok uzun polimer yapısı oluşturan en küçük birim. 2-Birbirine bağlanarak polimer denen uzun zincirli karma... Devamını Oku »

    Kok — Taş kömürünün havasız ortamda ısıtılmasıyla oluşan madde.

    Katran — Organik maddelerden damıtma yoluyla elde edilen; siyah renkli, suda çözünmeyen, yağ kıvamında hidrokarbon karşımı olan sıvı.

    Kimya Terimleri Sözlüğünde 841 Terim Kayıtlı.