Büz — Boru, künk. Betondan drenaj ve pissu borusu.
İnşaat Terimleri Sözlüğü
İnşaat alanında en çok kullanılan kavramlar, teknik terimler ve anlamları. Şu an sistemde bu alana ait 387 terim açıklaması bulunmaktadır.
Bütçe — Bir inşaat projesi için mal sahibi tarafından ayrılan, para ve zaman miktarı.
Bölgesel Planlama (Bölge Planlaması) — Bölge çapındaki fiziksel planlama.
Bolluk — Bir işlem grubunun programdaki toleransı (emniyet payı). Bolluk, başlama ve bitişe bağlı erken ve geç tarihlerin karşılaştırılması... Devamını Oku »
Bitiş Tarihi — İnşaat sözleşmesindeki tüm koşulların yerine getirildiği tarih.
Birim Fiyat Tarifleri — Birim fiyat listesinde verilen imalatlarda her poz numarasına göre kullanılan malzeme miktarları, yapım tarzı ve sırası uygulama ş... Devamını Oku »
Birim Fiyat No — Poz no olarak da adlandırılır. Rayiç veya birim fiyatların tanınmasına yarayan bir kod numarasıdır.
Birim Fiyat Listesi — Her takvim yılı başında rayiçler tespit edildikten sonra yapılarda bulunan imalatlara ve nakliyeye tabi malzemelerin yükleme-boşal... Devamını Oku »
Birçok Ana Sözleşme — İşin özgün ve belirlenmiş kısımları için çeşitli (ayrı) yüklenicilerin mal sahibi ile doğrudan yaptığı sözleşmeler.
Bingi (Küresel Bingi) — 1. Sivri tonoz kaburgalarının arasını dolduran küresel üçgen parçalardan her biri. 2. Bir kubbeyi taşıyan kemerlerin arasında y... Devamını Oku »
Bina — İçinde yaşamak veya çeşitli eylem ve işlevleri (fonksiyonları) gerçekleştirmek üzere kurulan yapı: ev, okul, türbe binadır, köprü ... Devamını Oku »
Biçim — Somut sanatlarda belli bir temanın plastik veya grafik açıdan dile getirilişi, form.
Beton Pompa Operatörü — Kendi başına ve belirli bir süre içerisinde, mobil ve yer (sabit) beton pompa makinelerini, beton dökümüne hazırlama, beton dökme ... Devamını Oku »
Batardo — Su kenarlarında veya su seviyesinin altında kazı yapılabilmesi için uygulanan tahkim işine denilir.
Barbakan — İstinat duvarları arkasında toplanan suların dışarıya atılması için bırakılan deliklere denilir. Tabii zeminden 10 cm yukarıda ter... Devamını Oku »
Baraka — Tahta, çinko, sac gibi hafif şeylerden yapılmış, temelsiz, eğreti yapı.
Banliyö — 1. Büyük bir kentin yakın çevresinde bulunan ve yaşayışına katılan yerleşme. 2. Büyük bir kentin yakın çevresi, yöre, dolay.
Balkon — Bir binanın üst katlarından dışarıya doğru çıkmış, üzeri açık, önü ve yanları korkulukla çevrili yer.
Bakalit — Kapı ve pencere kollarında, kimi aydınlatma donanımlarında kullanılan bir yapay reçine.
Badana — Esas olarak, kireç ile suyun karıştırılması ile elde edilir. İç cephe dekorasyonu için kullanılır. Yıkamaya karşı dayanıklı değild... Devamını Oku »
Ayvan (Eyvan) — 1.Eski evlerde, özellikle Güneydoğu Anadolu evlerinde avluya bakan yüzü açık, yüksekçe döşemeli, dikdörtgen planlı hacim. Ayvanlar... Devamını Oku »
Ayrık Düzen — Yapıların birbirine bitiştirilmeksizin yerleştirildikleri yapı düzeni.
Avlu — Bir yapının veya yapı grubunun ortasında kalan, duvarla çevrili alan. Dış avluya "harim", iç avluya ise "harem" adı verilir.
Avadanlık — Dülger, neccar, marangoz, kurşuncu... gibi İnşaat işçilerinin kullandıkları aletlerin takımı.
Atika Duvarı — Bir çatının önündeki duvar.
Ataşman Defteri — Plan ve projeleri bulunmayan işlerle ilgili imalatlara ait kroki, bilgi ve hesaplamalar ile tartı, ölçü tutanakları gibi hususları... Devamını Oku »
Aşık — Çatılarda mertekleri veya örtüyü taşıyan yatay ağaçlardan her biri, aşırma.
Asıl Çizimler — İnşaat proje yöneticisi ile malsahibinin bu konu üzerinde anlaştıkları hizmetler.