Heykel:
1. Üç boyutlu sanat yapıtlarının yaygın adıdır.Tek figürden oluşan ve genellikle ayakta duran heykelleri tanımlamak için Latince statua sözcüğü kullanılmaktadır. Heykel yapım, açısından ronde-bosse yani duvar vb. yüzeyden bağımsız, çevresinde dönülebilir serbest heykel ve alçak ya da yüksek kabartma olarak iki ana türe ayrılır ve genellikle bu iki ana tür içinde irdelenir.
2. Taş, tunç, bakır, kil, alçı vb. maddelerden yontularak, kalıba dökülerek veya yoğrulup pişirilerek biçimlendirilen eser, yontu.
3. Taş, bronz, alçı, ağaç, kil vb. maddelerle bir şeyi betimleme sanatından çıkan üç boyutlu eser, yontu.
Hayvan Üslubu:
Bozkır ya da step uygarlıklarında, Avrasya üslubu, göçer ya da İskit sanatı gibi farklı adlarla da anılan, Macaristan bozkırlarından Gobi Çölü'ne kadar uzanan bir alan içinde göçerlerin oluşturduğu bir üsluptur. Taşınabilir küçük eşyanın bezenmesinde kullanılır.
Hatayi:
Türk bezeme sanatlarında çok sık kullanılan stilize çiçek örgüsü. Genellikle dikine alınmış kesitler hâlinde, ince kıvrımlarla birbirine bağlanarak madalyonlar içinde bu stilize çiçekler, çoğu kez rumi, bulut, yaprak vb. örgelerle birlikte bir kompozisyon oluşturur. Osmanlı döneminde taş, ahşap, dokuma ve seramik gibi çok çeşitli malzeme yüzeylerine değişik tekniklerle uygulanmış, tezhip ve cilt sanatında da kullanılmıştır.
Grotesk:
Özellikle çiçek dalları, meyveler, perde ve halı örgeleriyle yapılan, garip ve güldürücü bir çeşit bezeme sanatı. Dekoratif bir öğe olarak grotesk, düşsel olarak biçimlendirilmiş insanlar, hayvanlar ve masalsı varlıklarla birlikte resme ya da heykele konu olabilecek biçimde işlenmiş askı çelenkler ve çiçeklerden yapılmış kompozisyonlar ve fantastik mimari öğelerle arabesk ve kıvrık dal türlerinde bezemelerden oluşur.
Grif-grifon:
Kartal, aslan gövdeli, kanatlı ya da kanatsız, genellikle de yılan biçiminde bir kuyrukla betimlenen karışık efsanevi yaratık.