Ribat:
İslam'ın ilk dönemlerinde Arap-İslam ordularının hazır kuvvet bulundurmak amacı ile sınır boylarına inşa ettikleri askeri üs yapılarına "Ribat" adı verilir. Sonradan, han ve kervansaraylar ile tarikat yapıları ve misafirhaneler için geç döneme kadar kullanılan yerleşik bir terim.
Hanlar-Kervansaraylar:
Orta Çağ'da ticaret yolları üzerinde kurulan konaklama yapılarıdır.
Rotonda:
Dairesel planlı her tür Roma yapısının genel adı. Erken Hristiyanlık döneminde bir kilise tipi içinde kulanılmıştır.
Pagoda:
Hint, Çin ve Japon mimarilerinde budizm inancı ile bağlantılı olarak ortaya çıkan çokgen ya da kare planlı bir tür kule.
Hamam:
Kamusal nitelikte yıkanma yapısı veya mekânı. Özel olarak ısıtılan sıcak suyu ile gerçek anlamda ilk hamam yapıları Romalılar döneminde inşa edilmiştir. Ancak Roma hamamları sadece yıkanma yapıları değil, aynı zamanda birer toplumsal merkezdir. Geç Antik Çağ'da yaklaşık M.S. 5. Yüzyılda genel ekonomik çöküşle birlikte hamamlarda ortadan kalkmıştır. Daha sonraları Bizans Döneminde yapılan hamam yapıları ne boyut ne de mimari önem açısından Roma hamamları ile kıyaslanamazlar. Hamamın yeniden önemli bir yapı haline gelişi Anadolu Selçuklu özellikle de Osmanlılar zamanında olmuştur. Türk toplumunda hamam gerçek fonksiyonuna çekilmiş olarak karşımıza çıkar. İslam inancında temizliğe verilen önem nedeniyle böyle kamusal yıkanma yapıları Türk toplumunda olabildiğince yaygınlaşmıştır. Türk mimarisinde hamam yapıları başlıca şu bölümlerden oluşmaktadır: Soyunmalık (Camekân), Ilıklık, Sıcaklık, Halvet, Külhan.