İrtibat — Bağlantı; ilişki; ilgili olma
Hukuk Terimleri Sözlüğü
Hukuk alanında en çok kullanılan kavramlar, teknik terimler ve anlamları. Şu an sistemde bu alana ait 2534 terim açıklaması bulunmaktadır.
İrsen — İrs yoluyla; miras yoluyla (geçerek)
İştirak halinde mülkiyet — Kanundan veya sözleşmeden ötürü birbirlerine ortaklık bağı ile bağlı bulunan kimselerin, bu ortaklıkları nedeniyle bir malın mülki... Devamını Oku »
İstimlak — Kamulaştırma; Devlet veya kamu tüzel kişilerinin, kamu yararının gerektirdiği durumlarda, bedelin peşin ödemek şartıyla, özel mülk... Devamını Oku »
İskan ruhsatı — Bir binada oturulabilmesi için, yapının tamamlanmasından sonra ve İmar Kanunu'na göre, o yapının kullanılabileceğine ilişkin olara... Devamını Oku »
İrtifak hakları — Bir taşınmaz üzerinde, bir kullanma ve yararlanmaya rıza göstermeyi veya mülkiyete özgü bazı hakların kullanılmasından kaçınmayı g... Devamını Oku »
İrca olunma — Eski duruma getirme; çevirme; döndürme
İrca — Eski duruma çevirme; geri döndürme; indirgeme
İrat Senedi — Bir alacak nedeniyle üzerinde gayrimenkul mükellefiyeti kurulan bir taşınmazın değerinin, taşınmazdan ödenmesi gerekli bir para bo... Devamını Oku »
İras — Yapma; etme; birine (zarar) verme, sebep olma
İrae edilmek — Gösterilmek
İrae — Tayin etme; gösterme
İrâd — Gelir; gelir getiren yapı; söyleme, getirme
İptidai itiraz — İlk itiraz
İptal — Hukuk kurallarına aykırı biçimde yapılmış bir idari işlemin yargı organının kararıyla ortadan kaldırılmasıdır. Hukuki işlemin geçe... Devamını Oku »
İpotekli Borç Senedi — Taşınmaz rehni ile güvence altına alınmış kişisel bir hak nedeniyle, yetkili tapu görevlilerince ilgili taşınmaza değer biçilerek,... Devamını Oku »
İpotek — Hak sahibine, alacağını, bir taşınmaz malın değerinden elde etme yetkisini veren sınırlı bir ayni hak.
İpotek belgesi — Tapu sicil müdürlüğü tarafından verilen ve ipotek akit tablosunun özetini içeren belge.
İpotek akit tablosu — İpoteğin kurulması sırasında tapu memuru tarafından düzenlenen ve ipoteğin durumunu gösteren resmi senet.
İpka — Kalma; yerinde bırakma; görevinde bırakma; yenileme
İpham — Belirsizlik
İnzimâm — Eklenme; katılma; ilave
İnzibât — Yolunda olma; genel emniyetin yolunda olması; sıkı düzen
İntizâr — Bekleme; beklenilme; gözleme; gözlenilme
İntizâm — Düzgünlük; çeki düzen; düzenlilik
İntikal — Geçiş; göçüş; anlama; kavrama; yer değiştirme; el değiştirme
İntikal — Geçme; geçirim; nakil; birinden diğerine geçme; yer değiştirme; el değiştirme bir mal üzerindeki tasarruf hakkının kanun ile belli... Devamını Oku »
İntihâb — Seçme; seçilme; seçim