Kamu tüzel kişileri — Tamamen kamu yararının gerçekleşmesi için çalışan ve kamu gücü kullanan, kanunla veya kanunun verdiğ... Devamını Oku »
Hukuk Terimleri Sözlüğü
Hukuk alanında en çok kullanılan kavramlar, teknik terimler ve anlamları. Şu an sistemde bu alana ait 2534 terim açıklaması bulunmaktadır.
Kamu Malları — Özel mülkiyete konu olamayan ve doğrudan doğruya kamunun (halkın) yararlanmasına ayrılan mallar.
Kamu Hukuku — Devletin örgütlenmesi, faaliyetleri, yetki ve görevleri ile devletle kişiler arasındaki ilişkileri düzenleyen hukuk dalı.
Kamu Hizmeti — Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri tarafından veya bunların gözetimi ve denetimi altındaki diğer kişilerce, kamunun genel ve or... Devamını Oku »
Kamu Hakları — şahıslar ile devlet arasındaki ilişkiyi düzenleyen hukuk kurallarından, yani kamu hukukundan doğan haklardır.
Kamu Haczi — Devletin, Vergi Usul Kanunu kapsamına giren vergi, resim, harç ve bunlara bağlı ceza, faiz ve zamlar ile kamu hizmetleri uygulamas... Devamını Oku »
Kamu Düzeni — Bir ülkedeki kurum ve kuralların, devletin güvenliğini, kamu hizmetlerinin iyi işlemesini ve bireyler arasındaki ilişkilerde huzur... Devamını Oku »
Kambiyo Senetleri — Poliçe, çek ve bonodan ibarettir.
Kambiyo Taahhüdü — Ticari bir senet üzerine imza koymak suretiyle doğan soyut borç.
Kalbetme — değiştirme; çevirme
Kal' — koparma; sökme; çıkarma; çıkarılma; temelinden çekip alma
Kaime — kağıt para
Kaim — başka bir şeyin ya da kişinin yerine geçen
Kaide — kural; usul; ilke; prensip; esas; temel;yol; taban; ayaklık
Kagir — Taş veya tuğladan imal edilmiş yapı; kargir.
Kâfi — yeter; yeterli
Kâffe — hep; bütün; cümle
Kadîm — çok eski zaman; eski
Kadastro — Arazilerin ve arsaların yerini, alanını, sınırlarını ve sahiplerini belirtip plana bağlama... Devamını Oku »
Kabzeylemek — almak; elde tutmak; edinmek
Kabz — alma; elde tutma; edinme
Kabl-el-işgal — işgalden önce
Kabil — kabul eden; kabul edici; olan; olabilir
Kaasır — zorla işleten; kısa
Kaanî — kanaat eden; yeter bulup fazlasını istemeyen; inanmış; kanmış
İzhâr — Açıklama
İzale-i şüyuu — Herhangi bir malın kendisinin veya satılarak bedelinin paylaştırılması suretiyle, bu mal üzerindeki ortaklığın (paydaşlığın) gider... Devamını Oku »
İzale — Giderme; giderilme