Tevlit etmek — doğurmak
Hukuk Terimleri Sözlüğü
Hukuk alanında en çok kullanılan kavramlar, teknik terimler ve anlamları. Şu an sistemde bu alana ait 2534 terim açıklaması bulunmaktadır.
Tevkil — Vekil olarak tayin edilmiş kimsenin, vekillik yetkisini bir başkasına devretmesi.
Tevhid — birleştirme
Tevfikan — uyarınca; (ona) göre
Tevfik — uydurma; uygunlaştırma
Tevellüt — doğum; doğma
Teveccüh — yönelme; yakınlık duyma; sevgi
Tevdi etmek — vermek; bırakmak; sunmak
Tevarüs — bir kimseden miras kalma; mirasa konma; kalıtım yoluyla birinden diğerine geçme
Tevakkuf — bağlı olma; durma
Teşmil — Kapsamına alma; yayma.
Teşevvüş — karışıklık; kargaşalık
Tesviye — sonuca bağlama; çözümleme; gereğini yapma; seviye; düzdüzeltme
Tesmiye — ad koyma; isimlendirme; belirleme
Tesellüm — teslim alma
Tescil — Resmi kütük veya defterlere bir konunun (hakkın) yazılması, kayıt düşülmesi.
Tesâhub — sahip çıkma; koruma
Tertip — sıra; düzen; düzenleme
Tersîmât — resmetmeler; resmini yapmalar; çizmeler
Termim — tamir etme; onarma; düzeltme; iyileştirme
Terkin — silme; çizme; resmi kütük veya defterde yazılı bulunan bir konunun (şerhin) çizilmesi
Terhin — rehin olarak verme; emanet bırakma
Terettüp etmek — düşmek; doğmak; ait olmak; sırası gelmek; gerektirmek
Teressübât — tortulanmalar; dibe çökmeler; durulmalar
Terekküp etmek — oluşmak
Tereke (terike) — Miras bırakanın mirasçılarına geçen kalıtı; kalıt; mirasçılara kalan malvarlığı.
Tercihe şayan — üstün tutulan; yeğlenen; tercih edilen
Terâküm — Birikme, biriktirme, yığılma.