Halkçılık:
Toplumun bireyleri arasında eşitliği gözetmek, toplum içinde hiç bir kişiye, topluluğa ayrıcalık verilmesini kabul etmemek, bireyleri tek ve eşit bir varlık tanımak, onun yararına çalışmaktır. Atatürkçülüğün altı temel ilkesinden biridir.
Halk:
Aynı ülkede yaşayan ve o ülkenin yurttaşı olan insan topluluğudur.
Halifelik:
Hz. Muhammet'in 632 yılında ölümünden sonra O'nun peygamberlik dışındaki görevlerini yerine getiren kişilerin makamına verilen addır. İlk dört halifeden sonra (Hz. Ebubekir, Hz. Ömer, Hz. Osman ve Hz. Ali) 661-750 yıllarında hali-felik Emevi Hanedanının eline geçmiş, en merke-ziyetçi ve en otoriter zamanını yaşamıştır. 750-1258 yılları arasında Abbasiler hüküm sür-müştür. X. yüzyıl'dan itibaren devlet otoritesi gücünü yitirince, Tavaif-ül Müluk devletleri kurulmuş ve halifeler siyasal güçerini yitirmişler-dir. 1258-1517 yıllarında Abbasi Halifeliği Memluk Sultanlığının korumasında dinsel görev-lerini sürdürebilmiştir. I. Selim'in (Yavuz) Mı-sır Seferi'yle Memluk Sultanlığı yıkınca, hali-felik Osmanlı padişahları tarafından
Hakan (Kağan):
İslamiyet'ten önceki dönemlerde Türk, Moğol ve Tatar büyük hanları (hükümdar) için kullanılan bir sandır. Daha sonra Osmanlı padişahları için de saygı için kullanılan bir unvan olmuştur.
Haham:
Musevilik'te bir Yahudi cemaatine ruhani önderlik ve dinsel öğretmenlik yapma yetkisine sahip din adamıdır. En büyük Haham, Hahambaşı olup, Osmanlı Devleti'nde Musevi azınlığın cemaat işlerine (evlenme, boşanma, miras vb.) bakan yetkiliydi.