2026 Güncel Sözlük

    Fizik Terimleri Sözlüğü

    Fizik alanında en çok kullanılan kavramlar, teknik terimler ve anlamları. Şu an sistemde bu alana ait 573 terim açıklaması bulunmaktadır.

    Katot Işınları — Havası alınmış bir tüp içinde negatif elektrottan hareket eden elektron

    Katı — Şekli ve hacmi olan maddelere bu ad verilir. Maddenin, atomları arasındaki boşluğun en az olduğu ve şeklinin korunduğu halidir.

    Zorlama — Malzemenin, magnetik alandan etkilenerek içindeki magnetik momentlerini dış magnetik alana paralel hale getirmeye zorlanması.

    Celcius sıcaklığı — Suyun donma ve kaynama noktaları arasının 100 eşit parçaya bölünmesini ifade eden sıcaklık skalası.

    Kara Delik — Kütlesel çekim kuvvetinin çok büyük olduğu hatta ışığı bile kendine çekebilen çok küçük kütleli sönmüş yıldızlardır.

    Bağlanma Enerjisi — Çekirdeği parçalamak için gerekli olan enerji veya bir sisteme bağlı olan parçacığın sistemden ayıracak olan enerjidir.

    Beta parçacığı — Radyoaktif bir maddenin ortama salmış olduğu elektron.

    Beta ışıması — Çekirdeğin ortama elektron veya pozitron salarak yaptığı bir tip ışımadır (antielectronlar).

    Göreliliğin özel teorisi — Hızın çok büyük değerlerinde Newton mekaniğinin yerine kullanılan zaman ve yer kavramlarının birlikte kullanıldığı bir teori.

    Baryon — Spinleri 1U2, 3U2, 5U2, . . . nin katları şeklinde olan hadronlardır. Yaygın olarak bilinen hadronlar proton ve nötrondur.

    İngiliz ısı birimi — 1 pound suyun sıcaklığını 1 Fahrenheit artırmak için gerekli olan ısı miktarı.

    Bernoulli Prensibi — Bir sıvının akış hızı artıkça uygulayacağı basıncın azalacağını ifade eder.

    Statik sürtünme — Durgun yüzeyle arasında oluşan sürtünme kuvveti.

    Atom Numarası — Bir atomun çekirdeğindeki toplam proton sayısı veya atomun nötr durumundaki toplam elektron sayısı. Bu numarası atomun periyodik ç... Devamını Oku »

    Atomik Kütle Birimi — Atom ağırlıklarının nötr durumdaki karbonun atomunun ağırlığının yani nötron ve protonların toplam ağırlıklarının 1/12 i

    Momentum — Genellikle çizgisel momentum için kullanılır. Açısal momentum, çizgisel momentum ve momentum korunumuna bakınız.

    Atom — Bir elementin tüm özelliklerini taşıyan en küçük birim elemanı. Atom bir çekirdek ve onu çevreleyen elektron bulutundan oluşur.

    Astigmatizm — Bir aynadan yansıyan veya lensten geçen ışık demetinin, ayna veya lensteki bir hatadan dolayı genişlemesi.

    Antinode — Duran bir dalganın bir hali, dalga girişimlerinin maksimum yer değiştirmeyi yapması,genlik.

    Magnetik kutup — Elektrik yüklerinde olduğu gibi bir magnetik kutuplarından her biri.

    Genlik — 1- Bir vektörel niceliğin büyüklüğü. Sürat vektörel nicelik hızın genliğidir. 2- Bir tek dalgadaki dik yükseklik.

    Magnetik Tekkutup — Hipotez olarak kabul edilen magnetik tek kutup.

    Alfa Parçacığı — Çekirdeğinde 2 proton ve 2 nötron bulunduran parçacık.

    Alfa Radyasyonu — Bir çekirdeğin ortama alfa parçacıkları (helyum çekirdekleri) salması

    Alaşım — Metallerin karışımı.

    Aktiflik — Bir çekirdeğin zaman bağlı olarak bozunması.

    İvme — Hareket hâlindeki cismin hızında birim zamanda oluşan değişme miktarı.

    Soğurma Spektrumu — Bazı dalga boylarının gaz ortamları tarafından soğurulması.

    Fizik Terimleri Sözlüğünde 573 Terim Kayıtlı.