2026 Güncel Sözlük

    Fen Bilimleri Terimleri Sözlüğü

    Fen Bilimleri alanında en çok kullanılan kavramlar, teknik terimler ve anlamları. Şu an sistemde bu alana ait 1655 terim açıklaması bulunmaktadır.

    Oosfer — Yumurta hücresi.

    Oogenez — Yumurtanın meydana gelmesi olayı.

    Oogami — Genellikle büyük hareketsiz dişi gamet ile küçük ve hareketli erkek gametin birleşmesi.

    Omurilik soğanı — Beyin ile omurilik arasında iletişimi sağlayan sinir sistemi organı.

    Omurilik — Omurga içerisinden geçen sinirsel doku.

    Omurilik — Omurga içinde bulunan kanal boyunca uzanan,boz madde ve ak maddeden oluşan sinir dokusu.

    Omurga — 1. Birbiriyle eklemlenince kafatasından kuyruk sokumuna kadar uzanan, bir kemik eksen oluşturan omurların bütünü, bel kemiği. 2... Devamını Oku »

    Omur — Omurgayı oluşturan kemiklerden her biri.

    Omnivor — Hem otla,hem de etle beslenen canlılar.

    Oltrasonografi — Tıbbi amaçlar doğrultusunda yüksek frekanslı ses dalgalarının kullanıldığı yöntem.

    Oksotrof — Ana ve babanın genlerinde bulunmasına karşın kendi büyümesi için gerekli molekülü sentezleyemeyen mutant mikroorganizma.

    Oksit — Maddelerin oksijenle birleşerek oluşturdukları madde.

    Oksin — Bitkide büyüme, gelişme hormonu.

    Oksidasyon — (Yükseltgenme) Elektronların bir atom ya da molekülden ayrılmasını sağlayan kimyasal tepkime.

    Ohm Kanunu — Bir iletkenin iki ucu arasındaki potansiyel farkının, iletkenden geçen akım şiddetine oranı sabittir. Sabit olan bu orana iletkeni... Devamını Oku »

    Ohm — 1- 1 metre uzunluğunda, 1 metrekare kesitindeki iletkenin gösterdiği dirence denir. 2- Elektriksel direnç birimi.

    Odak noktası — Küresel aynalarda ve merceklerde asal eksene paralel gelen ışınların veya uzantılarının kesiştiği nokta.

    Obruk — Yer altı sularının kalkerli ve kalsitli kayaçlarda oluşturdukları büyük mağaralar.

    Objektif — Mikroskopta, mikroskobun büyütme oranını gösteren mercek sistemi.

    Obje — Nesne

    Nükleus — Çekirdek.

    Öteleme — Bir cismin, bütün noktalarının eşit, paralel ve yöndeş yollar çizerek yer değiştirmesi.

    Nükleotit — Fosfat, şeker, bazdan oluşan ve nükleik asitlerin yapısını meydana getiren birim.

    Nükleotid — Nukleik asitlerin ( DNA, RNA) yapı birimleri.

    Nükleoprotein — Proteinlerin nukleik asitlerle kurduğu moleküler birlik.

    Nükleik Asit — DNA (Deoksiribo Kromozom yapısını oluşturan yönetici dev moleküller

    Nükleer santral — Atom çekirdeklerinin parçalandığı yer.

    Nükleer reaksiyon — Atom çekirdeğinde olan değişmeler.

    Fen Bilimleri Terimleri Sözlüğünde 1655 Terim Kayıtlı.