Emprizm(Deneycilik):
Bilginin kaynağı olarak insan yaşantısı ve duyumları gören öğreti.
Eleştiricilik(Kritisizm):
Septisizm(şüphecilik) ve dogmatizm karışımı bir sistem olan bu felsefe Kant'ın felsefesi olarak anılır.
Egzistansiyalizm(Varoluçuluk):
Sartre tarafından ortaya atılan görüşe göre insanın kendisini gerçekleştirmesi için önce var olması gerektiğini öne süren akımdır.
Egemenlik:
1- Devletin belli sınırlar içinde,belli bir toplumda serbestçe iktidar gücünü kullanabilmesidir.Yani dış ve iç baskılardan kurtularak kendini yönetebilmesidir.
2- Hukuk ve siyaset felsefesinde, bir kişi ya da kurumun, kendi alanında başka bütün kişi ya da kurumlar üzerinde nihai otorite sahibi olmasını mümkün kılan özellik; devletin karar alma sürecinde ve düzeni sağlamada, tek yönetici ya da otorite olması durumu.
Dualizm(İkicilik):
1- Temelinde,birbirine indirgenemeyen iki prensibin veya cevherin mevcudiyetine inanç bulunan her sisteme denir.
2- Herhangi bir alanda birbirinden bağımsız, birbirine indirgenemez iki töz (madde ve ruh gibi) kabul etme görüşü.