Düşme:
Kelimedeki bir veya birkaç sesin, dilin ses özelliklerinden kaynaklanan sebeplerle düşmesi olayıdır. Örnek: ısı+cak > sıcak., akıl-ı= aklı, ufak-cık = ufacık
Duraklama:
Anlam bozukluğu vermemek için iki kelime arasında verilen durak. Örnek: Birinci geldi. Örnek: Bir inci geldi.
Duraklamalar, konuşmada noktalama işaretleri anlamındadır.
Diyafram:
Göğüs ve karın boşluklarını birbirinden ayıran ince ve geniş kas.
Diksiyon:
Güzel ve etkili konuşmak üzere kullanılacak dil malzemesinin doğru seçilmesi ve bunların konuşmaya yardımcı diğer unsurlarla (sesin uyumu, vurgu, ton, tonlama, durak, üslup, jest ve mimikler, tavır vs.) uyumlu bir biçimde kullanılabilmesi sanatına
diksiyon denir.
Diksiyon kelime anlamı olarak Latincede dictio ve distus sözcüklerinden Fransızcaya diction olarak geçmiş, dilimize de Fransızcıdan söylendiği gibi alınmıştır.
Bu kelimenin Latince anlamı "söz söylerken sözcüklerin seçilip düzenlenerek düşünceleri kolaylıkla anlatma tarzı." demektir.